deyib, Sənəmin heç nə anlamamış baxışlarını görüb davam etdi:
- İş mənə söz atmağa gələndə zəkanıza söz yox, amma indi anlamırsız?
“fikrimi dəyişdim. Zərrə əyləncəli deyil. Hələ bu goblin birazda danışmağa davam etsə, beynim partlayacaq. Həm eləyik, həm deyilik nə? Bircə əlinə quru kəllə alıb, “olmaq və ya olmamaq” de də tam olsun. Yağışdan qaçıb, bildiyin Sakit okeanın ortasına düşmək bu imiş. Bu adamdan heç qurtuluşum yoxdu mənim”
Emin Sənəmin artıq Yusubova öldürəcəkmiş kimi baxdığını görüb gülümsədi. Ayağa qalxıb, lövhənin qabağına gələrək Yusubovdan flamasteri aldı. Süngərlə ağ lövhəni təmizləyib, bir-birini kəsən iki böyük dairə çəkdi. Ardınca daha kiçik, amma yenə bir-birlərini kəsən dairələr. Sonda hər dairəndən bir kiçik hissəyə sahib olan boşluğu göstərib danışmağa başladı:
- CİA, FBİ və digər beynəlxalq, yerli təşkilatlar bu dairələrdi. Biz isə bu. Qismən hamısına bağlıyıq. Amma eyni zamanda onlar deyilik. Biz qanun tərəfindən həm varıq, həm də yox. Çünki kor nöqtəyik. Insan gözündə bir hissə varki orda görmə hüceyrələri yoxdu. 2 gözümüz olduğundan biz əsla o kor nöqtənin fərqinə varmırıq. Biz də dünyanın görən gözünü kor nöqtəsindəyik. Varıq, amma bizi görmürlər.
Sənəm anlamış kimi başını yelləyib, bir anlıq fikirləşdi. Tərəddüt edib, qırılan bir səslə soruğdu:
- Bəs... bu lahiyə...Lahiyə S?
Emin yenə lövhəni təmizləyib, böyük bir “?” işarəsi çəkdi. Solğun üzündə zorla bəlli olan bir təbəssüm qonmuşdu. Sənəmin qarşısına gəlib, başını ona tərəf əyərək asta səslə danışmağa başladı:
- İkinci dünya müharibəsini sən xatırlamazsan. Heç mənimdə o vaxta aid xatirələrim çox deyil. Bir yandan dünyanı ələ keçirməyə çalışan faşistlər, digər yanda dünyaya birdən açılıb, güclənən Yaponiya, gənc və quduz aslan-Amerika, öz bolşevik toxumlarını hər yerə səpələyən qoca qartal SSRİ... Bütün dünya eyni anda dəli olmuşdu və tək istədikləri dünyanın qalanı idi. müharibə bitmişdi, amam güc hərisliyi yox... Soyuq müharibə başlayanda kiçik dövlətlər özlərini