dərili, super seksi, sevimli bir yaşıl göz sayəsində.- deyib, əli ilə Yusubovu göstərdi.
“Gülmə Sənəm, əsla gülmə... Az öncə qarşımda homoseksual etiraf edildi, həm də o çoxbilmiş goblinə. Normalda insanların şəxsi seçimləri vecimə olmaz, amma bu əsrin lahiyəsindən belə daha bomba xəbərdi... Bu adamlara əsla inanmamalıyam, buna əminəm. (müəllif: Cəmilə Məmmədli) Amma bunlardan qorxmaq üçün belə bir səbəbim yoxdur. İndiyə kimi tanıdığım insanlardan fərqli deyillər- sadəcə mənə yaddırlar. Mənə yad adamlardan uzaq olmamı deyən birisi olmadı. Həm nə ola bilərki? Bu iki sevimli “aşiqdən” mənə zərər gəlməz. Sadəcə daha çox və daha tez öyrənməliyəm”
Sənəm gözlərindən qəzəbi oxunan Yusubovdan baxışlarını ayırıb, yenidən Eminə dikdi. Saçlarının arasından şeytani bir parıltı ilə işıldayan gözlərə diqqətlə baxıb, soyuq şəkiləd soruşdu:
- Bəs mən?
- Sənə də ehtiyacımız var. Yəni onun sinəsi insanın diqqətini dağıdacaq ölçülərdə deyil.
Emin sözünü bitirib, yenə lövhəyə yaxınlaşdı. Arxasını dönüb, Sənəmin yaxşı görə bilmədiyi bir şeylər qaralamağa davam etdi.
- Bəs niyə bizlər?
- Yusubovun əsl adı Alhmanik. Atası gürcü, anası macar. Nənəsi isə 4 dahidən birinin nəvəsi. Qeyri-qanuni doğulduğundan gözdən qaçmış bir nəvə. Sənin belindəki yara lahiyənin tam içində olduğunu göstərir. Nəzərə alsaq ki, dünya bu lahiyə haqqında ancaq 16 il əvvəl öyrəndi, bu məntiqlidir. Yaxınlıq və əlaqəni mən belə anlamıram.
Sənəm Eminin arxasını belə dönmədən verdiyi cavablardan fikirlərinin daha da qarışdığını anladı.Əgər Yusubovla onun bu işə girməsinin səbəbi yaxınlıq idisə, Eminin bu qədər çox şey bilməsinin səbəbi daha dərin olmalı idi.
- Sən?
- ....
Sənəm cavab gəlmədiyini görüb, gülümsədi. Oturduğu stula daha da yayxanıb, Qollarını sinəsində çarpazladı. Istər-istəməz üzünə bir təbəssüm qonmuşdu. Hər şey ona hələ də yuxu kimi gəlirdi.
Emin lövhə ilə işini bitirib, arxaya çevrildi. Əl çalıb, həyacanlı şəkildə danışmağa başladı:
- Demək belə. Daha çox məlumat üçün