görə səni göndərdik onsuzda. Artıq şəxsi kolleksiyalara baxmalıyıq. Bunun üçün biraz xaricə getmək lazım. Sən burda qalırsan.
Sənəm Eminlə Yusubovun bir-birilə baxışmalarından, bu fikirdə ciddi olduqlarını anladı. Eminin təkərli kreslosunu tutub, özünə tərəf çevirdi. Ona tərəf əyilib, qaşlarını çataraq ciddi şəkildə dedi:
- Mən də gedirəm.
Emin baxışlarını qaçırıb, yenə vecsiz bir tonda:
- Biz Rusiyaya gedirik. Heç Rusiyaya özü ilə qadın aparan axmaq görmüsən? Əminəm orda sürü ilə səndən daha az aqressivləri var.
Sənəm onun çənəsindən tutub, özünə baxmağa məcbur edərək özündən əmin çəkildə dedi:
- Mən də gedirəm.
Emin bu səfər gözlərini onun gözlərinə dikib, gülümsədi. Əlini qaldırıb, onun saçlarında dolaşdırdı. Incə, oğrun toxunuşlarla yanağını oxşayıb, dodaqlarına çatdıqda dayandı. Gözlərini qıyıb, fısıltıya bənzər səslə “Yaxşı” dedi.
“Bəzi insanlar var. Həmişə göründüyü kimi olmadığını hiss edərsən. Eynən bunun kimi. Axmaq bir uşaq, dəli bir dahi... Kimdi axı? Onun toxunduğu yerlər isti dəmir dəymiş kimidi. Qaynar, acılı... Amma qəribəsi bu xoşuma gəlir. Gözləri isə... Sadəcə buz, bəlkə ondan belə daha soyuq. Kimdi axı? Kim...”
Eminin biraz irəli doğru hərəkət etməsi ilə, Sənəm cəld geri çəkildi.Yanaqlarının qızardığını hiss edib, əsəbi şəkildə dodağını çeynədi. Sadəcə olaraq ayağa qalxmaq istəyən Emin isə onun bu halını görüb gülümsədi.
- Səni öpməmi istəyirsənsə, sadəcə de.- deyib, göz qirparaq yenə çubuqlu şəkərini ağzına atdı.
“Beyin oxuyan manyak.”- deyə düşünən Sənəm özünü o yerə qoymayıb, ciddi tonda dedi:
- Yox. Sadəcə məni ciddi qəbul etməsi üşün müdirinizlə danışmaq istəyirəm.
- Aha. Ağıllısan.
“Əlbətdə. Bütün bunların yaşları 30 yaxın manyak 2 tipin ağlına gəldiyini düşünmək axmaqlıq olardı. Əsas başçı kimdirsə, onun gözünə girmək lazım. Əlbətdə mənim təhlükəli olduğumu düşündürücək qədər yox. Axmaqla ağıllı arasında dayanmalıyam. Əks halda heç nə öyrənə bilmərəm. Dünyanın ən böyük müdafiə sistemini sırf marağa