Sənəm bunların sadəcə oyun olduğunu anlayırdı artıq. Əllərini Eminin qarşısındakı masanın üstünə qoyub, ona tərəf əyilərək ciddi şəkildə dedi:
- Açar “S”. Mən tapdım. Daha çox öyrənmək istəyirəm, bədəli nə olursa olsun.
Boz mavi gözlər belə ciddiliyini isbat edəcək qədər tündləşmişdi. (müəllif: Cəmilə Məmmədli)Sənəm Eminin gözlərində ilk dəfə təəssüfə bənzər bir hiss gördü sanki. Həmişə hiyləgər bir parıltı ilə parıldayan qəhvəyi gözlərə saniyənin yarısı qədər bir zamanda peşmanlıq çökmüşdü sanki. Amma bu sadəcə yarım saniyəlik idi. Emin yenə gülümsədi. Ayağa qalxıb, əllərini cibinə qoyaraq özünü fikirli kimi göstərdi. Sağ əli ilə çənəsini ovub, birdən yenə Sənəmə yaxınlaşdı. Onun biləyindən tutub, özünə tərəf çəkərək şən şəkilədə:
- Yaxşı. Edəcəm. Amma öncə bir “good luck” öpüşü.- deyib, Sənəm onu itələməyə macal tapmadan özünə çəkib öpdü.
Sənəm sərt şəkildə onu itələyib nə isə demək istəyirdi ki, gözlərinin bulanıqlaşdığını hiss etdi. Gördüyü hər şey bulanıq idi və sanki rəqs edirdi. Bu an üzünə baxıb, çiynini çəkən Emin belə... Saniyələr keçməmiş özünü gücsüz hiss edib, az öncə qaçdığı Eminin qollarına yıxıldı...
*****
Gözlərini yavaşca açıb, ətrafa göz gəzdirdi. Hər şey hələ də bulanıq idi, amma bu keçirdi. Bir anlıq harda olduğunu sorğulayıb ayağa qalxmaq istəyirdi ki, olanlar yadına düşdü. Oturdulduğu divana daha da yayxanıb, dişlərinin arasında “it oğlu it” deyə fısıldadı.
“İt oğlu it. Əlini cibinə salanda şübhələnməliydim. İlk öpüşündə qızların ağlının başından getdiyini eşitmişdim, amma bunu nəzərdə tutmadıqlarına əminəm. Dərmanı elə belə versəydi də götürəcəkdim, bu nəydi. Başım...”
Qapının açılması ilə yarıqaranlıq otağa Sənəmin gözlərini qamaşdıran işıq doldu. Əli ilə gözlərini tutub, baş ağrısını gücləndirən işıqdan qorunmağa çalşsa da, ona tərəf yaxınlaşan 2 kölgəni hiss edə bilirdi. Artıq işığa öyrəşib, əllərini üzündən çəkərək ayağa qalxdı. Qarşısındakılar Emin və tanımadığı orta yaşlı bir kişi idi. Onun kim olduğunu anlayaraq,