, özünü düzəldib gözlərini ona zillədi. Adam da eyni şübhə və maraqla onu süzürdü. Bir addım irəli gəlib, azacıq aksent hiss edilən tox səslə dedi:
- Sənin bunu istədiyini bilirəm. Amma sən uyğun deyilsən.
Sənəm heç halını pozmadan, soyuq şəkilə:
- Niyə?
- Çünki bunun üçün yetişirilməmisən. Bu işdə olanların hamısı uşaqlıqdan bu işin içindədirlər. Sənə inana bilmərəm.
- Mən də sizə inana bilmərəm. Sadəcə öz suallarıma cavab axtarıram, siz də öz suallarınıza. Bu qədər bəsit.
Adam xırıltılı şəkildə gülüb, öz qoca gözlərini yenə Sənəmə zillədi. Onu başdan ayağa süzüb, bəlkə də azacıq mərhəmət qırıntısı ilə dedi:
- Gözəl qızsan. Həyatını yaşa. Buna uyma, bu onsuzda sadəcə yeriyən ölüdür. Onun damarlarında ölüm dolaşır. Sən uyğun deyilsən.
Sənəm yenə etiraz etmək istəsə də, susdu. Gözlərində kiçik bir parıltı alovlanıb, yenə soyuq halına büründü. “Hazır ol” vəziyyətində tarıma çəkilmiş bədənini sərbəst buraxıb, gülümsədi. “yaxşı deyə pıçıldadı. Gözlərini ətrafda dolaşdırıb, ilk dəfə klassik üsulda döşənmiş otağa nəzər saldı. Adamın aksenti, otağın əşyaları, hər şey nə bu adamın, nə də bu otağın öz vətəninə aid olmadığını göztərirdi. Adamın bir addım kənara çəkilərək, ona yol verdiyini görüb qapıya tərəf addımladı. Eminin yanında dayanıb, ona tərəf dönərək yadına bir şey düşmüş kimi iç çəkdi:
- Ha, yadımdan çıxmışdı. Borclu qalmağı sevmirəm.- deyib, onun yaxasından tutub özünə çəkdi.
Yaşlı adam belə gördüklərinin uyğun olmadığını anlayıb, üzünü çevirdi. Sənəm “işini” bitirdikdə, geri çəkilib ilk dəfə gözlərində təəccüb gördüyü Eminə baxdı. Gülümsəyib, qapıdan çıxdı. Onun otaqdan çıxması ilə yaşlı adam Eminə tərəf dönüb, yenə xırıltılı səslə gülüb dedi:
- Haqlısanmış. Həqiqətən fərqli qız imiş.
Emin dodağını örtdüyü əlini çəkib, hiyləgər bir təbəssümlə pıçıldadı:
- Bizim düşündüyümüzdən daha fərqli.
Dodağının kənarından qan süzülürdü....
*****
“Əgər işin içində ola bilmək üçün yeriyən ölü olmaq lazımdırsa, mən də yeriyən ölü