n ciblərini axtarmasını gözləmədən kitabı masaya qoydu. Üz qabığını açıb, ilk vərəqi cırdı. Eminin ona uzatdığı alışqanı alaraq yandırıb, vərəqə yaxınlaşdırdı.
“ Bir alim niyə İncil oxusun ki? Əgər bu lahiyə o qədər gizli idisə, əlbətdəki kağızlarda bir şey ola bilməzdi. O qədər kitabın, qovluqların arasında bir köhnə İncil... O yaşlı qadın “Alyoşa” dedi. Bu ancaq ananın oğluna, ya da sevgilinin deyəcəyi ləqəbdir. O qadın anası olsaydı, mən də ruhlarla danışan ekstrasens olmalı idim. Adamın sümükləri üstündə böcəklər yallı gedir, anası sağ qalacaq? Demək ki, sevgilisi olub. Amma qovuşmayıblar. Boynundakı xaç... Yaşlı insanlar dinə çox bağlıdırlar. Əgər o xaçı dini məqsədlə taxsadı, mütləq hər toxunduğunda öpüb, xaç çəkməli idi. Amma etmədi... Demək sadəcə bir xatirədir. Sevdiyi adamdan xatirə. Bir insan ən çox sevdiyinə inanar. Əgər bütün dünyadan gizlətdiyin bir sirr varsa belə, onu danışa biləcəyin tək adam sevdiyindir. Bu arada, limonad iyini hiss edən tək mənəm?**”
Vərəqin arxasında alışqanı gəzdirdikcə boş vərəqdə qara yazılar yaranmağa başlayırdı. 10 saniyə sonra bom-boş vərəq, xırda xəttlə yazılmış bir məktuba çevrildi. Sənəm oğlanların təəccüblə ona baxmalarına fikir vermədən, əlindəki vərəqi yellədi. Özündənrazı şəkildə gülümsəyib, dedi:
- Bəylər, qarşınızda 50 ildən çox yaşı olan eşq məktubu.
*= Die ölüm demekdir.
**= ən asan görünməz mürəkkəb-limon suyu. Limon suyu ilə yazılan yazılar ancaq oda tutduqda görünür, çünki tərkibindəki maddələr kağızdan daha tez yanaraq, küldən iz qoyur.
“Əzizim Mariya. Bura çox gözəldir. Təhlükə demək olar ki, yoxdur. Məni sevdiyini bilirəm. Unutma məni, gözlə, mütləq gələcəm.”
Eminin səsli şəkildə oxuduğu məktub böyük bir xəyal qırıqlığı idi. Lahiyə haqqında tək kəlimə belə yox idi. Emin də digər ikisinin üzündəki xəyal qırıqlığını oxuyub, şən şəkildə dedi:
- Bəsdirin görək, mən sizdən daha pis vəziyyətdəyəm. Bu eşq məktubunda bir... “öpdüm” sözü belə yoxdu, fantaziyalarım məhv oldu.
Sənəm Eminə bezgin