etdi....
Kənar məhəllərin birində hər zamanki səs-küy vardı. Qaçışan uşaqlar, itlər, qışqırıqlar...şəhərin sadəcə maşınların çığardığı səs-küydən fərqli olaraqç bu unudulmuş yerlərdə həyatın davam etdiyi bəlli olurdu. Bakının hər zamanki soyuq və küləkli havası belə yol kənarındakı zibilliklərin üfunətini gizləyə bilmirdi. Bunu sağa-sola baxaraq yeriyən, sadə və adi paltarları ilə burda seçilməməyə çalışan qadın da hiss edirdi. Lakin nə qədər çalısa da, kələ-kötür yollardakı nataraz yerişi onu ələ verirdi...
“ Dəli olduğumu düşünməyə başlayıram. Burda nə işim var axı mənim? “dəlil”! nə dəlil tapa bilərəm ki burda? Hazır gəlmişkən bayaq yanından keçdiyim narkotik satıcısı ilə arvadını döyən kişini tutum deycəm, amma bizim goblin “mülki geyimde olduğunuzdan qanunsuzdur” deyəcəyinə əminəm. Qanuna əməl ədən polis?! Tam bir sütuşağı!”
Sənəm birdən dayanıb, yol kənərında oturub tum yeyən qadına baxdı. üzündə qalıb gəlmiş kimi bir təbəssüm göründü. Deyəsən istədiyi “dəlil”i tapmışdı... Yerişini daha da natarazlaşdırıb qadına yaxınlaşdı. Bir stəkan su istəyib, qadının yanındakı daşa çökdü. 15 dəqiqə sonra Sənəm qadınla olduqca maraqlı bir söhbətə başlamışdı...
“ gözlər və qulaqlar- hər yerdə görəcəyiniz bir insan tipidir. Hər şeyi eşidər, görər və bilər. Amma sizə inanacan tək kəlimə etməz. Insanların inamını qazanmaq isə çox asandır. Sadəcə “səhərdən ölürəm, bir stəkan su təklf edən olmadı.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Sizin uzaqdan yaxşı adam olduğunuzu anlayıb yaxınlaşdım, üzünüzdən nur yağır” dedim. Bu dünyadakı hər kəs özünün yaxşı, digərlərinin pis olduğuna inanır. Sadəcə onun göydən düşmüş, amma biz pis insanlar tərəfindən qanadları yonuşdurulmuş mələk olduğunu hiss etdirin və o sizindir. Pis xəbər isə, heç bir yaxşı insan başqalarının pis olduğunu düşünməz. əgər siz özünüzün yaxşı, digərlərinin pis olduğunu düşünürsüzsə, bizlərdən-pislərdən birisiniz. Bu “yonuşdurulmuş mələk”lərdən biri də mənə çox şey danışdı. Xoş, qapı qonşusunun nə vaxt protez diş alması