ı eşitdikdə, yumruqlarını sıxdı. Özünü məcbur divardan aralayıb, həmin adamın qarşısına çıxdı. Aralarında 20 sm belə məsafə olmazdı. Gecənin qaranlığında belə adamın əlindəki silah bəlli olurdu. Sənəmlə adamın gözləri qovuşduqda isə... İlk dəfə bu qədər vəhşi baxışlar görürdü. Yumruğunu sıxıb, qaldırmaq istəyirdi ki...
Silahın səsi qaranlıq küçədə əks-səda verdi. Keskin barıt dumanından gözləri acışan Sənəm, səndələyib yanındakı divara söykəndi. Qaranlıq küçə yenə öz səssizliyinə burundu. Tək eşitdiyi öz nəfəs alışlarının səsi idi...
Silahın səsi qaranlıq küçədə əks-səda verdi. Keskin barıt dumanından gözləri acışan Sənəm, səndələyib yanındakı divara söykəndi. Qaranlıq küçə yenə öz səssizliyinə burundu. Tək eşitdiyi öz nəfəs alışlarının səsi idi. Qarşındakı adamın əlindəki silah sürüşüb, donmuş qara düşdü. Sənəm olanları anlamağa macal tapmamış, adaım bədəni yerə yığıldı. Arxasındakı adamın seluleti qaranlıqda ...bəlli olmasa da, silahından dumanın çıxdığı hiss olunurdu. Özünü toplamağa macal tapmamış, selulet ona yaxınlaşdı. Əlini uzadıb, Sənəmi özünə çəkərək sinəsinə sıxdı. Sol əli ilə onun başını nəvazişlə sığallasa da, sağ əlindəki silah hələ də qarşılarındakı bədənə tuşlanmışdı. Artıq qızaran qarın içinə gömülən adamın dodaqları hələ də tərpənirdi. Gözlərini çətinliklə aralayıb, zarıltı ilə qarışıq pıçıldadı:
- B...bo...
Ikinci güllənin səsi Sənəmi özünə gətirdi. Bu dəfə başından vurulan adamın qanı divara çilənmişdi. Gözlərindəki o dəhşətli ifadə donub qalmışdı. Alnından üzünə axan qan belə gözlərindəki ürküdücü donuqluğu silə bilmirdi. Sənəm geniş açılmış gözlərini qorxunc haldaki meyiddən çəkə bilmirdi. Boğazında bir şeylərin düyümləndiyini hiss edirdi. Özünü onu qucaqlayan adamdan ayırıb, ən azından nəbzini yoxlamaq, bir şeylər etmək istədi. Amma çoxdan gec olduğunu bilirdi. Başını qaldırıb, adamın üzünə baxdı. Gördüyü ifadə onu daha çox təəccübləndirdi...
“Bir insanın üzü... Onu əsla bu ifadə ilə görə biləcəyimi düşünməzdim. Az öncə gözümün