daha kiminsə məni aldatmasına icazə verməyəcəm!”
*******
Günlər keçsə də bir xəbər yox idi.(Müəllif: Cəmilə Məmmədli) Amma Sənəm israrla o zirzəmiyə gəlməyə davam edirdi. Yusubovu belə nadirən görə bilirdi. Deyəsən o təslim olmuşdu, hətda belə bitməsinə sevinirdi. Amma Sənəm... İndi belə yanıb-sönən neon lampanın altına qoyduğu stulda oturub, bir xəbər olmasını ümid edirdi. Əllərində qalan bütün sənədləri dəfələrlə araşdırmışdı, amma nə əsas bossla əlaqə qurmağın yolunu, nə də sonrakı addımlarının nə ola biləcəyini öyrənə bilmişdi. Heç pəncərəsi olmayan bu otaqda hiss edilməsə də, divar saatının gecə yarısını göstərdiyini görüb ayağa qalxdı. Stulun başına keçirdiyi çantanı alıb, könülsüz çıxışa tərəf addımladı. Əlini dəmir qapıya tərəf uzadırdı ki, bom-boş zirzəmidə telefonun səsi əks-səda verdi. Donub qalmışdı, indiyə kimi o telefon 1 dəfə də, olsun çalmamışdı. Hətda telefonun varlığını indi bilmişdi. Telefonun ikinci zəng çalındığında özünə gəldi. Əlini geri çəkib, cəld otağı digər başındakı masa da olan telefona tərəf addımladı. Artıq dördüncü zəngdə ona çatıb, dəstəyi qaldırdı. Titrəyən əllərinin əksinə, özündən əmin bir səslə:
- Alo.
- Xanım “S”?
Sənəm eşitdiyi səslə diksindi. Yenə eyni aksentli adam idi və dediyi söz... Ona ilk dəfə belə deyən de, Emin olmuşdu. Özünü toplayıb, soyuq şəkildə dedi:
- Buyurun.
- Sizin burda olacağınızı gözləmirdim. Demək davam etmək istəyirsiniz hə?
- Bəli.
- Amma dostunuz sizi satdı. Yenə də?
Sənəm adamın səsindəki təhdidi hiss edə bilirdi. Bu adı sorğulama deyildi, sadəcə ola biləcəklərə dair xəbərdarlıq idi. Başqa yolları olmadığını adam üstü örtülü şəkildə anlatmağa çalışırdı.
- Bəli. Əmirlərinizi gözləyirik.
- Mən əsla əmr vermirəm, sadəcə xahiş edirəm xanım “S”. Xahişlərimi yerinə yetirib, yetirməmək sizin qərarınızdı.
Sənəm adamın səsindəki təhdidi hiss edə bilirdi. Bu adı sorğulama deyildi, sadəcə ola biləcəklərə dair xəbərdarlıq idi. Başqa yolları olmadığını adam üstü örtülü şəkildə