kostyumunu səliqəyə saldı. Hiyləgər bir təbəssüm dolaşan üzünə ciddi ifadə verməyə çalışıb, qalstukunu düzəldərək dedi:
- Gedək. Xanımları gözlətmək xoş deyil. Xüsusən gözəl sinəliləri.
Kiçik otağı zəngli saatın zil səsi doldurmuşdu. Səliqə ilə yığılmış çarpayının yanındakı tumbanın üstündə atılıb-düşən saat, titrəyərək kənara doğru gedirdi. Sonunda yerə yuvarlanmağa az qalmış, vanna otağından çıxan Sənəm onu tutdu. Yenə ondan gec duran saatını susdurub, yerinə qoydu. Ağzındakı fırçanı çıxarıb, hamama qayıtmaq istəyirdi ki, dayandı. Çarpayısının üstündə al-qırmızı bir qutu var idi. !5 dəqiqə əvvəl Vanan otağına girdikdə onun orda olmadığına əmin idi. Bir müddət gözlərini qutudan ayırmadı. Amma sonunda heç nə olmamış kimi hamama keçib, dişlərini fırçalamağa davam etdi. 10 dəqiqə sonra evdən çıxmışdı artıq. Çarpayının üstündəki qutu isə olduğu kimi qalmışdı...
*****
Zirzəmi əvvəlki halında idi. Sənəm masanın Eminə aid olan yerində oturub, əlindəki kağızları oxuyurdu. Yusubov onun qarşısında əyləşib, diqqətlə onu süzürdü. Sonunda dözə bilməyib, dinləndi:
- İndi başçı sən olduğuna görə çox sevinirsən hə?
Sənəm gözlərini kağızlardan ayırıb, Yusubova baxaraq ciddi tonda dedi:
- O nə sözdür? əsla. Əksinə, belə məsuliyyətli işin mənə verilməsi...
“Hə! Hə! Mədəni davranmağa çalışmasam, durub yallı gedərəm bu an! Indi başçı mənəm, indi başçı mənəm. Özünə gəl Sənəm, ciddi davran. Hmm, demək indi bizə şəxsi kolleksiyadan bir dəftər lazım. Gündəlik olduğundan şübhələnilir. “X” nazirin katibindədir. Gedib onu soya bilməyəcəyimizə görə, başqa şey fikirləşməliyik. Hm... Demək...İndi başçı mənəm, indi başçı mənəm.”
- Ürəyində havaya fişənglər atırsan hə sevincdən?
Sənəm cəld başını qaldırıb, təəccüblə Yusubova baxdı. Onun bezgin ifadəsindən sadəcə “atıb tutdu”ğunu anlayıb, yenə heç nə olmamış kimi davranaraq:
- Yox, sadəcə planımızı qururam və hazırdı.
Yusubov həmişəki kinayə ifadəsinə buürünüb, gülümsəyərək soruşdu:
- Belə tez? Necə?
- Evlərinə