, çarpayının altına itələdi. Özünü heç nə olmamış kimi aparıb, çuzanaraq sabah edəcəklərini fikirləşməyə çalışırdı. Amma nə qədər çalışsa da, o qutu hər saniyə ağlına gəlirdi. Sonunda buna dözə bilməyib çarpayıdan qalxdı. Kartı atdığı yerdən götürüb, rxasındakı adresi oxudu. Sadəcə pencəyini geyinib, çıxmağa hazırlaşdı. Güzgünün yanından keçərkən, ayaq saxladı. Özünü bir müdət süzüb, əllərini dalğalı saçına aparıb düzəltmək istədi. Amma “nə edirəm mən!” deyə fısıldayıb fikrini dəyişdi. Çantasını da qapıb, cəld mənzildən çıxdı. Taksinin pəncərəsindən artıq işiqlarla aydınlanan küçələrə baxırdı. Artıq 4-cü dəfə taksini dayandırmaq üçün ağzını açmaq istəyəndə, taksi özü dayandı. Yaşlı kişi arxaya çevrilib, Sənəmə baxaraq dedi:
- Gəldik qızım.
Sənəm gülümsəyərək başını yelləsə də, tərəddüt edirdi. Əlini qapının dəstəyinə aparıb bir müddət düşündü. Sonunda özündə cəsarət toplayaraq çantasından pul çıxarıb kişiyə verdi. Taksidən düşüb, böyük restorana girdi. Ətrafına baxdıqda burda heç kəsin olmadığını qaranlığa rəğmən anladı. “it oğlu it” deyə pıçıldayıb, qarşısındakı masaya tərəf addımladı. Harda görsə anıyacağı insan yenə qarşısında idi. Amma bu dəfə fərqli libasda. Sənəm istəmədən də olsa, ona heyranlıqla baxdığını hiss edib, cəld qaşlarını çatdı. Masada əyləşmiş insan isə heç qalxmağı lazım bilmədən sadəcə gülümsəyirdi. Yenə həmişəki yarı məsum yarı şeytani təbəssüm...
*= xidmətçi-rus dilində
...Harda görsə tanıyacağı insan yenə qarşısında idi. Amma bu dəfə fərqli libasda. Sənəm istəmədən də olsa, ona heyranlıqla baxdığını hiss edib, cəld qaşlarını çatdı. Masada əyləşmiş insan isə heç qalxmağı lazım bilmədən sadəcə gülümsəyirdi. Yenə həmişəki yarı məsum, yarı şeytani təbəssüm...
Sənəm addımlarını yerə bərk ataraq masaya yaxınlaşdı, stulunu çəkib oturdu. Çantasını çxarıb, stula keçirdi. Gözlərini Eminə dikib, onun danışmağını gözləyirdi. Emin isə onu süzüb, xəyalqırıqlığı ilə dedi:
- Bax bu xoşuma gəlmədi. Mən axı bilərək yazdımki “üstündə”. Altda