gəlməməliyik. Niyəsini bilmirəm, amma bunu his edirəm.Onu ilk gördüyüm andan bəri... Düşmən-bizim ola biləcəyimi tək münasibətdir. Bunu hiss edirəm...Yox, bilirəm!”
- O zaman sonsuza qədər düşmən?- deyə sonunda yenə öz şıltaq ifadəsinə bürünən Emin soruşdu.
- Hə.
- Yəni istəsən mənə nifrət edə bilərsən. Bilirsən, nifrət eh...
- Qalsın. Mənim içimdə sənə qarşı zərrə nifrət yoxdu. Bir qram belə.
Sənəm sözünü bitirib, gülümsədi. Getməli olduğunu anlayıb, çantasını götürmək üçün masaya tərəf getdi. Götürüb, çıxışa tərəf addımlayıdı ki, yanından keçdiyi Emin onun biləyindən tutdu. Sərt şəkildə özünə çəkib, dodaqlarına yapışdı. Sənəm üçün sonsuz kimi görünən 5-6 saniyədən sonra dodaqlarından ayrıldı. Üzünə əlləri arasına alıb, gözlərinə yaxından baxaraq gülümsədi. Sənəmin kəsik-kəsik nəfəs aldığını görüb, qulağına tərəf pıçıldadı:
- Onda bədəninə də, de, mənə “nifrət” etməsin. Yoxsa mən “nifrətinə” qarşılıq verməli olacam. Yenə görüşərik xanım “S”.
Sözlərini bitirdikdən sonra Emin heç nə olmamış kimi arxasını dönüb, restorandan çıxdı.(Müəllif: Cəmilə Məmmədli) Sənəm bir müddət tərpənmədən dayandı. Sonunda Eminin son “zərbəsinin” sehrindən qurtulub qaşlarını çatdı. Əlini dodaqlarına aparıb, bərk-bərk sürtərək sildi. Restorandan çölə addımladıqda girdiyi andan daha bərk çırpırdı ayaqlarını yerə...
*******Səhər***
- Bu otağı hazırlayaqda hə?
Sənəm bayaqdanbu tip suallarla zəhləsini tökən ev sahibəsinə baxıb, zorla gülümsədi. Gərilən əsəblərinin əksinə, sakit tonda:
- Bəli. Bu 2 vazı çıxardıqdan sonra elə olacaq.
Artıq çəkili adın öz sallaq dodaqlarını büzüb, fısıldadı.
- Bunlar burda saxlasaq olmaz ki? Hər birini 15 minə almışam ee.
Otağn ortasındakı iki iri küpəyə bənzər daşlı-qaşlı qaba baxan Sənəm, çiynini çəkdi. Güclə hiss olunan kinayə ilə gülümsəyib:
- Əlbətdə. Hələ içlərinə ən bahalı şərab doldurub, bir gümüş çömçə də atarıq.
Qadın parıldayan gözlərini Sənəmə dikib:
- Əla olar hə? Heç kim indiyə kimi bunu eləməyib. Bu ancaq mənim