m ağlıma gələrdi elə.
“Aha, eşşəyin ağlına qarpız qabığı saldım. Bu qədim Romalıların ağlına gəlmişdi*, amma quldarlıqla bərabər basdırdıq bu fikri. Zövqsüzlük damarlarına işləmiş sanki. Səbr elə Sənəm, səbr elə. Əlbət bitər bu işgəncə. Təkcə kitabxa...”
Sənəm qadının açar topasını vecsizcı üstünə atmasından diksindi. Üstünə dəyib, yerə düşən topanı cəld tutub, təəccüblə qadına baxdı. Qadın gözlərini süzdürüb, fısıldayaraq dedi:
- Fikirlərin xoşuma gəldi. Get otaqları gəz görüm, başqa nə dəyişikliklər ağlına gəlir.
Sənəm sevincini güclə gizlətməyə çalışıb, yüngülcə başını əyərək qadını otaqda tək qoyub, çıxdı. Qapıdan çıxar-çıxmaz sevinclə gülümsəyib, yumruğunu sıxdı. Əlindəki açar topasına nəzər salıb, dəhliz boyunca addımlamağa başladı. Səhərdən bəri gözünə kəsdirdiyi qapıya yaxınlaşmağa başlayırdı. Açarları incələyib, içlərindən ən az istifadə olunanı seçdi. Çiyninin üstündən arxaya baxıb, açarı qapının kilidinə saldı. Çətinliklə burub, qapını açdı. Tam düşündüyü kimi, bura bir kitabxana idi. Amma heç istifadə edilməyən kitabxana. Arxasınca qapını astaca örtüb, cəld rəflərə yaxınlaşdı. Hətda kitabı tək-tək incələsə də, bir şey tapa bilmirdi. Bütün kitablar məşhur, klassik kitablar idi. Hətda çoxu müzeylik olacaq qədər qədim və qiymətli idi. Artıq 10 dəqiqə keçmişdi, Sənəm daha çox burda qalmağın şübhə çəkəcəyini bilirdi. Hər kitabı götürüb, tələsik vərəqləyirdi. Kitablardan qalxan toz nəfəsini tıxayıb, gözlərini yaşardırdı artıq. Sonuncu kitabı da vərəqləyib, istədiyi olmadığını anladıqda yerə çökdü. Əsəbdən dolan gözlərini əlinin tərsi ilə silib, dodaqlarını çiynədi. Biraz sakitləşib, ayağa qaıxmaq istəyirdi ki, başını qaldırdıqda donub qaldı. Qarşısındakı rəflərdə yoxladığı bir sıra ensklopediya vardı. Dodaqlarında bəlli-bəlirsiz bir gülümsəmə yarandı. Cəld ayağa qalxıb, sıra halındakı kitabları yerə tökdü. Kitabların arxasındakını görüb, qalib gəlmiş kimi gülümsədi.
“ Çox səfehəm. İnsanların kitabxanalarında hər zaman bolca klassik olar, heç