. Sonunda binadan çıxıb, evinə tərəf gəldi...”
*****
Zirzəmi əvvəlki günlərə baxdıqda bu dəfə olduqca səssiz idi. Yusubovun qulaqlarını uğuldadacaq dərəcə də səssiz. Fikirləşməkdən alnındakı damarlar üzə çıxmışdı. Ağlına etməli olduqları gəldikcə soyuq tərlər tökürdü. Əllərini saçında gəzdirib, boynuna sürüşdürdü. Başı çatlayacaq kimi idi. Göz ucu kənardakı masanın üstündəki telefona baxdı. Qərarsız idi. Baxışlarını yenə boşluğa dikib, düşünməyə başladı. Birdən ayağa qalxıb, masayaq tərəf getdi. Cəld dəstəyi qaldırıb, barmağını düymələrə apardı. Sadəcə bir neçə saniyəlik tərəddüt etdi...
*
Sənəm mənzilin qapısını açıb içəri keçdikdə, evin görünməyən küncündəki telefon sadəcə bir neçə dəqiqədir idi ki, susumuşdu...
*= Hərbi duruşdur. Dabanlar birleşmiş, qollar bədənlə paralel.
**=takoyaki Yaponiyaya məxsus çərəz-yeməkdir. Bizim “səkkizayaq” bildiyimiz heyvandan bişirilir.
***= İngilis dilinde “çox qısa” deməkdir.
Günlər keçdikcə Sənəm daha çox şey öyrənirdi. “Blacklight”* elə adına uyğun işlərlə məşğul idi. Amma onu maraqlandıran bunlar deyildi. Əsas öyrənmək istədiyi Eminin burda olma məqsədi idi. Lakin bunu öyrənmək asan deyildi. Artıq ümidsizliyə qapılmağa başlayırdı. Ta ki, o ana qədər...
Qapının döyülməsi ilə, “come in” eşidildi. Sənəm dəstəyi aşağı çəkib, qapını araladı. Sadəcə işə girdiyi gün gördüyü “boss” yenə qarşısında idi. Gülümsəyərk, masaya yaxınlaşdı. Gözlərini ona dikib, nə deyəcəyini gözlədi.
- I know you.(burada:səni tanıyıram.)
Sənəmin üzündə kinayəli bir ifadə yarandı. Əlbətdəki, o adam Sənəmin kim olduğunu bilirdi. Onu bilmədiklərini düşünmək axmaqlıq olardı. Yaşlı kişi Sənəmin üzündəki ifadəni görüb, təəccüblə dedi:
- You was not surprised.(Sən təəccüblənmədin.)
- No.
- Why? Do not scared? (niyə? Qorxmursan?)
- Doesn't matter. (fərq etməz.)
Xırıltılı bir gülüş eşidildi. Sənəm gözlərini yerə dikib dayanmışdı. Bunu gözləyirdi sanki.
- I like you.(Səndən xoşum gəldi.)
Irəli çəkilən siyirmənin səsindən sonra,