vermədən yerə çökdü. Bütün gecə sadəcə boşluğa dikdi gözlərini...
******
Emin səhərdən Sənəmə nə qədər sataşsa belə, onun reaksiya verməməsinə təəccüblənirdi. Davranışları belə dəyişmişdi. İndi də Sənəmin heç nə demədən yanından keçib, getməsi onu daha narahat etdi. Qarşısındakı ekrana baxıb, fikirləşdi. Cəld ekranın düyməsini basıb, ayağa qalxdı. Sənəmin arxasıyca çıxsa da, ancaq küçə də ona çata bilmişdi. Səssizcə arxasından gedib, yaxınlaşdı. Qolunu tutmaq istəyirdi ki, üzünə dəyən yumruqla geri səndələdi. Onu təəccünləndirən bu yox, Sənəmin gözlərindəki baxış idi. Bir-iki addım geri çəkilib, gülümsəməyə çalışdı:
- Vauu, sadizm o qədər də trzim deyil amma, səninlə olacacaqsa...
- O silahdı hə?!
Emin Sənəmin nəyi nəzərdə tutduğunu anlasa da, özünü o yerə qoymayıb, gülümsəyərək:
- Nədən danışırsan sən?
- O... Lahiyə “S” bir sılahdı.
Emin yenə etiraz etmək istəsə də, Sənəmin gözlərindəki hiddəti görüb susdu. Əllərini cibinə qoyub, çiyinlərini vecsizcə çəkdi. Sənəm isə gözlərini yerə dikib pıçıldadı:
- Silahdı...
- Bunu bilmirik...
- Bilirsən! Bu qədər adamın ölümünə səbəb olan şüy silahdı! Başqa nə ola bilər ki?! Onu tapmağa icazə verməyəcəm.
Emin Sənəmə bu dəfə ürəkdən gülümsəyərək baxdı. Üzünün ifadəsindən Sənəmin nə qədər imkansız bir şey dediyini anlamaq olurdu. Əksinə, Sənəm qətiyyəli idi. Ona yaxınlaşıb, axasından tutdu. Gözlərinin içinə baxıb, qəzəbdən xırıldayan səslə dedi:
- Onu nə sən, nə də başqası tapacaq. Tapmağa yaxınlaşanı belə öz əllərimlə öldürəcəm. O şey nədir bilmirəm, amma sizdən əvvəl tapıb məhv edəcəm. Daha çox can ala bilməyəcək o...
Sənəm sözlərini bitirmədən, Emin onun biləklərindən yapışdı. Ağrıdacaq qədər bərk sıxıb, yaxasından çəkdi. Başını ona tərəf əyərək, pıçıltıya bənzər tonda dedi:
- Sənin kimi qızlar ya evində olmalı ya da yatağımda. Bu sənin bacaracağın iş deyil xanım “S”!
İkisinində gözlərində ilk dəfə bir-birlərinə qarşı nifrət vardı...
Lakin kölgədə başqa bir cüt göz onları izləyirdi...