. Qaranlıq gecə, özündən daha qaranlıq bir əmələ hamilə idi...
Beşinci hissə: Salam, mən keçmiş düşmənin...
İniltiyə bənzər səs eşitdi... Gözlərini açmaq istəsə də, sanki onları yapışqanla birləşdirmişdilər. Əslində bu ürəyindən idi, çünki yenə yatmaq istəyirdi... Bədəni yorğunluqdan tərpənməsə də, şüuru üstündə idi. Bunun normal yuxu olmadığını anlaya bilirdi. Özünü ayılmağa məcbur etmək istəyirdi. Əlləri ilə uzandığı yeri yoxlamaq istəsə də, sadəcə barmaqları azacıq hərəkət etdi. Soyuq döşəmə...
“ Soyuq, sərt... Amma bu keçən dəfəki yer deyil. Yəni bu səfər o axmağın məni öpmədiyinə əminəm. Yoxsa öpdü? Hmm... Nəyi fikirləşirəm ki, əlbətdə yox! Yəni bu ələcə unudacağım bir şey deyil. Bəs nə oldu? Bir dəqiqə, o mənə hirsliydi və bir-birimizə baxırdıq. Birdən bir səs... O mənə niyə hirsləndi ki? Yəni onu öldürəcəyimi ilk dəfə demirdim ki, niyə hirsləndi? Niyə... Of! Yenə bütün fikrimi qarışdırır o! Yadıma düşdü... Bir səs eşitdim, vızıltıya bənzər səs və ikinci səs... Nəyə bənzədiyini belə xatırlamıram. Sadəcə birdən yerə çokdüyümü xatırlayıram və sağ qolum...”
Sənəm qeyri-iradi əlini sağ qoluna apardı. Ağrı hiss edib, güclə də olsa gözlərini açdı. Ətrafa baxmağa macal tapmamış:
- Axir ki, ayıldın yatmış gözəl.
Səsi tanısa da, ilk dəfə bu soyuqluğu hiss edirdi. Başını yana əyib, səsin gəldiyi tərəfə baxdı. Əmin divara söykənib, ona baxırdı. Üzündəki ifadə isə, Sənəmin görməyə öyrəşdiyi deyildi. Birdən o ifadəni nə vaxt gördüyünü xatırlayıb, diksindi. Həmin gün, o adamı gözləri önündə öldürdüyü gün də eynən bu ifadə vardı: Soyuq və qaranlıq. Ondan nəsə soruşmağa çəkinib, ətrafa baxmağa çalışdı. Amma bədəni hələ də yorğun idi.
- Güllə, qoluna dəyən güllə sakitləşdiricidi. 5 saatdan çoxdu yatırsan və bir müddət hərəkət edə bilməyəsən.
Sənəm yenə başını ona tərəf çevirib, qurumuş dodaqlarını güclə tərpədərək:
- Bəs sən niyə...
- Mən sənin kimi deyiləm. Bədənin bunlara öyrəşib. Çoxdan ayılmışam.
Artıq Eminin soyuqluğu Sənəmi narahat etməyə