r vermədən düymələri açıb, yaxasını yana çəkdi. Eminin çılpaq sinəsini gördükdə yenə gözləri hədəqəsindən çıxacaq qədər geniş açıldı. Ciyninin üstündə, qabırğanın altında, sol böründə- Demək olar ki hər yerində çapıqlar vardı. Dairəvi güllə çapıqları, düz və ya əyri formalı bıçaq yaraları. Suaı dolu baxışlarını Eminə zillədikdə, o sadəcə “köhnə sevgililərimdən xatirələr” deyib, üzünü çevirməklə kifayətləndi. Sənəm bir müddət onun üzünə baxsa da, cəld özünə gəlib hələdə qan sızan yara ilə məşğul oldu. Əslində o qədərdə qorxuducu görünmürdü. Olduqca kiçik bir dəlik idi. Amma içəridə qalmış güllənin mtal parıltısını görmək olurdu. Ən pisi isə, güllə tam ürəyin yaxınlığında idi. Sənəm dodaqlarını çeynəyib, dişlərinin arasında fısıldadı:
- 22 kalibr.*
- O, bax bununla vuranı tapmaq asan olacaq. Sadəcə bu kalibrlə işləyən silahları-yəni dünyadakı silahların 30%-ini və bunu işlədən milyonlarla insanı sorğulamaq yetər.
Emin danışarkən, Sənəm çoxdan paltarının qolunu cırıb yarasına sıxmışdı. Onun sözünü bitirməsi ilə, daha çox sıxıb, eyni kinayə ilə dedi:
- Ya də sən gəbərdikdən sonra gülləni leşindən çıxarıb, yiv izlərini* yoxlayarıq.
Emin ağrıdan qaşlarını azacıq çatsa da, bunu bildirməyib:
- Əlbətdə. Amma əvvəl burdan çıx görüm xanım “S”.
Bu həqiqətən də imkansız görünürdü. Onları bura salanın, gəlib xilas etməsini gözləmək isə axmaqlıq olardı. Sənəm çarəsizlilə gözləri ilə yənidən ətrafı incələdi. Amma Yeni bir şey yox idi-kip bağlandığı hiss olunan dəmir qapı tək çıxış idi. Əli ilə yaranı sıxmağa davam edib, pıçıldadı:
- Məni yuxarı qaldıra bilsən, bəlkə nəfəslikdən...
- Mümkün deyil, çox dardı.
- Mən də yarım dünya deyiləm.
Emin onu baxışlarını yerdən qaldırıb, onu süzdü. Başqa yolları olmadığını bilirdi, amma ordan çıxmaq...
- Çox əlləşsən qabırğaların sına bilər.
- Məndə ondan çox var.
Sənəmin gözlərindəki qətiyyəti görən Emin gülümsədi.
- Yaxşı. Ən azından onlar böyük olmadığından çox ağrıtmayacaq.
Sənəm ilk öncə nə dediyini