i işıqlandırırdı. Sənəm silahı gözəyerı təyin edib, “22 kalibr*” deyə pıçıldadı. Artıq şübhə yox idi, bu həmin adam idi.
- Sən kimsən?!
Yenə səssizlik. Artıq bir cavab almayacağına əmin idi Sənəm. Paltarının qolunda gizlətdiyi daşı yavaşca çıxarıb, hazır dayandı. Sadəcə silahını aşağı endirməsini gözləyirdi. Çünki tətiyi refleks olaraq çəksə belə, onu öldürə biləcək məsafədə idi. Və silahı tutan əl yavaşca aşağı endi... Sənəm bir anlıq gözlərini geniş açıb, gördüyünü sandığı şeyə inana bilmədi. Yox, yəqin sadəcə onun xəyal gücü idi. Onları öldürmək istəyən birinin əli niyə titrəsinki? Artıq gözləməyə vaxt yox idi. Naməlum adamın üzünü gözünə kəsdirib, əlini qaldıraraq daşı ona tərəf qolayladı. Adam cəld üzünü qorumaq üçün yana çevrildi, bu Sənəmə qaçmaq üçün bir şans verdi. Qapı uzaq idi, tək çarəsi qarşısındakı nəfəslik idi. Bu qısa zamanda ikinci şansı yox idi, ancaq bir dəfəyə dırmaşmağı bacarmalıydı...
Divara söykənib, nəfəsini dərdi. (müəllif: Cəmilə Məmmədli)Evin digər tərəfindən zərblə çırpılan qapının səsini eşitdikdə, yerə çöküb divar dibi ilə getməyə başladı. Evin ətrafını asta sürətlə dolanıb, yenidən nəfəsliyin olduğu divara gəldi. Uzaqdan onu axtaran adamın seluletini güclə də, olsa görə bilirdi. Cəld divara dirmaşıb, işəri keçdi. Yerə çöküb, kürəyini divara dirəyərək rahatlıqla nəfəsini verdi...
“ “bir şeyi gizlətmək istəyirsənsə, göz önünə qoy” məni axtaracağı son yer buradır. İndi edəcəyim tək şey gecəni dincəlib, səhər burdan rədd olmaq. Çox gec gəldi. Böyük ehtimalla o iblis indiyə ölmüş olardı. Demək ki, onun sağ görməyi ümid etdiyi tək adam mənəm. Bəlkə də yerdə yatan məni onun meyidi sanib, mənim qaçdığımı düşünmüşdü. Ona görə səsimi eşitdikdə diksindi. Səs demişkən, qatilimiz lal idi? Məni çox yaxşı eşitdiyi bəlli idi. Demək ki, danışmaq istəmirdi. Of, kinolarda hər şey daha asan görünürdü. Pis adam qəhraman qızı yaxalayanda, iyrənc şəkildə gülər, planlarını danışardı və qəhrəman qız o planları pozardı. Bəxtə bax, mənim düşmənlərim