ruh kimi iş görürlər. Biriniz də gəlin “Sənəm bax belə-belə eləyəcəyik, sən də planlarımızı poza bilməyəcəksən xa xa xa” deyin də, ölməzsiniz ki. Oo, hə, elə etsəniz öldürərdim. Doğru seçim imiş. Ya da danışsam onu tanıyacağımı düşündü...
*****
Səhər Sənəm zirzəminin qapısını açıb, elə girişdə dayanıb içəriyə baxdı. Uzun müddətdit burda deyildi və heç nə deyişməmişdi. Deyəsən bir tək tavandakı yanıb-sönən neon lampanı təmir etmişdilər. İçəri girib, digər başdaki skafa yaxınlaşdı. Qapağını açıb, içindəki silahları incələdi. Çoxu bir hücüma qarşı iri silahlar idi. Lakin 4-5 ədəd 22 kalibrlik güllə gedən tapanca və tüfəngdə var idi. Birini götürüb, burnuna yaxınlaşdırdı. Heç qoxlamadan fikrinin axmaqlığına gülüb, yerinə qoydu. Bir gün əvvəl atəş açılan silahdakı barıt izini iyləməklə anlamaq mümkün deyildi. Qapağı yenidən örtdükdə arxadan səs gəldiyini eşitdi:
- Nə yaxşı burdasan?
Arxaya çöndükə gözlədiyinin əksinə Yusubovun üzündə təəccüb yox idi. Hətda rahatlamış kimi görünürdü. Sənəm gülümsəyib:
- Artıq o işdə bir şey öyrənə bilməyəcəm. Üzünə nə olub?
Yusubov əlini yüngülcə cızıq olan sol yanağına aparıb, çiynini çəkərək dedi:
- Təraş olarkən kəsdim. Siz qadınların belə probləmləri olmur, haqsızlıqdır.
- Sən elə bil.- deyən Sənəm, gözlərini süzdürdü.
- Indi nə etmək fikrin var?
“Bilmirəm desəm? inandığım, ya da inanmağa çalışdığım hər insan üzümə sözün əsl mənasında silah dirədiyindən, fikirləşməyə vaxtım olmayıb. Sanki birləşib, “Sənəmin bir rahat günü olmasın” aksiyasına başlayıblar.”
Sənəm:
- Əlbətdəki əla bir fikrim var.- dedi, düşündüklərinin əksinə.
Yusubov ona bir addım yaxınlaşdıqda, Sənəm geriyə çəkilmə refleksini güclə tormozladı. İkisi də, aralarındakı gərginliyi hiss edirdi, amma bunu bildirən tərəf olmaq istəmirdi.
- Danış.
- Hmm... Tapdı...Yəni belə ki, Jacob Cohan yəhudi idi, elə deyil? Əgər onun getdiyi sinaqoqları tapsa...
- O bir alim idi, dindar olduğunu düşünmürsən yəqin ki? Bu axmaqlıq olardı.
Sənəm