olmuşdu ki, tek göre bildiyi artıq ölmüş qosanın alnından axan qan idi. Ölmüş olsa bele, gözlerindeki o qorxunc ifade donub qalmışdı. Senem celd gizlenmek istese de, buna ehtiyac olmadığını anladı. Hedef o deyil, qoca idi. Qocanın gözlerini yumub, cesedini yere uzadaraq ayağa qalxdı. Burda qalması menasız idi, artıq heç ne ede bilmezdi. Yene ilerideki qaranlıq döngede gizlenmiş kölgeni gördü. Yumruğunu düyünleyib, dişlerinin arasından bir söyüş fısıldadı... Bu an elinden başqa bir şey gelmirdi...
******
Geniş, işıqlı zirzeminin ortasındakı tek stula oturmuş Yusubov... Elindeki silahın metal gövdesine alnını direyerek sakitleşmeye çalışırdı. Qarşısındakı qapı açıldıqda etmeyi heç istemediyi bir şey edecekdi. Amma heyat qanunları açıqdır: öl, ya öldür...
Geniş, işıqlı zirzeminin ortasındakı tek stula oturmuş Yusubov... Elindeki silahın metal gövdesine alnını direyerek sakitleşmeye çalışırdı. Qarşısındakı qapı açıldıqda etmeyi heç istemediyi bir şey edecekdi. Amma heyat qanunları açıqdır: öl, ya öldür. Demir qapının kilidinin açıldığını eşiden de diksindi. Udqunub, gözlerini qapıya dikdi. Alnında kiçik ter damcıları puçurlamışdı. Gerginlikden ve esebden yanağı seyriyirdi. Ellerinin titremesi ise bütün iradesini toplamasına reğmen dayanmırdı. Qapı metal cığıltısı ile açıldı. Senem zirzemin ortasında elindeki silahı ona tutmuş Yusubovla qarşılaşıb gülümsedi. İçeri keçib ona fikir vermeden şkaflara teref ireliledi. Üstündeki qana bulaşmış gödekçeni çıxarıb, şkafdan asdı. Yusubov elindeki silahla onu nişan almağa davam edirdi.
- Tetiyi çekmeye cesaretin çatmır?
- Bu ilk deyil.
- Niye teeccüblenmirem göresen. Işi tez bitir, yoxsa artıq beynimde seni dayandırmağın planlarını qururam.
- Beynin süretle işleye bilmir he?
Senem sualla gülümseyib, arxasını döndü. Yusubovun düz gözlerinin içine baxıb, özünden emin tonda dedi:
- Ya tetiyi çek, ya da...
*****
Geniş otaqdakı hava daha ağır ve qaranlıq idi sanki. İçeride sükut olsa da, gerginliyi hiss etmek

<< 1 ... 99 100 [101] 102 103 ... 122 >>