Balaca iblis, yene özünü Yusubovla gizlemeye çalışır.
- Ha ha ha... Gic kimi sene aşiq olmuşdu deyesen... Ha ha ha... Heyif, bele baxanda men senden daha yaxşı namized idim... Ha ha ha...
Başını arxaya atıb, dayanmadan qeh-qehe çekirdi. He, deyesen bu onu ilk gülen görmeyimdi. Söykendiyim qapıdan gücle de olsa ayrıldım. O gülmeye davam ederken, ona teref yeriyirdim. Ne etmek fikrim vardı ki? Ona qoşulub gülmek? Bax bu pis olmazdı. Amma men onun qeder güclü deyilem. Yaxınlaşdıqca gülüşü azaldı. Aha, artıq üzünü daha yaxşı göre bilirem. Hissiz-o ifadeni açıqlayacaq tek kelime bu. Gözlerinin altında halqalar. Yuxusuz qalıb? Üzünü xırda tükler basıb. Ölü biri kimi davranmaq çetindi yeqin. Çarpayıda, onun yanında oturdum. Gözlerini menden çekmir. Neyleyecem? Mene ele baxma, men bele bilmirem bu sualın cavabını. Qollarımı qaldırıb, boynuna dolayanda teeccübe benzer bir şey gördüm gözlerinde. Amma o vaxt men gözlerimi yummaqla meşğul idim, emin ola bilmedim. Dodaqlarım dodaqlarına toxunduqda diksindi deyesen. Bax bele balaca iblis, hemişe sen surpriz elemeyeceksenki? Bu defe men. Amma bu defe hissiz idi. Öpmeye davam edirdim. İnadını qırana qeder...
Bağışla... Heyatını sene geri vere bilmerem... Bağışla... Men “sıxıcı” dediyim adi heyatı yaşayarken, senin boğazına qeder qana batmağını deyişdire bilmerem... Bağışla... Men ne aileni, ne de Yusubovla ailesini dirilde bilerem... Bağışla... Men gücsüzem, zeifem, o qeder ağıllı da sayılmaram... Bağışla... Men senin en böyük düşmeninem... Bağışla... Men sene nifret edirem...
Bunları deye bilmezdim, özümün etmediyi bir şeye göre üzr isteye bilmezdim, seni anlayırmış kimi davrana bilmezdim... Elimden gelen tek yol budur... Senin de dediyin kimi “Nifret ehtirasın diger adı”...”
******
Emin Senemin qollarını boynundan çekib, azca geri iteledi. (müellif: Cemile Memmedli) Bir müddet gözlerini baxıb, onu çarpayıya iteledi. Üstüne çıxıb, onu süzerek ehtirasla iç çekdi. Dodaqları Senemin boğazından gezerken, elleri telesik

<< 1 ... 108 109 [110] 111 112 ... 122 >>