nece sıxdığını hiss edirem. Ağrıyır, hem de çox... Amma ağrıyan ne belimdi, ne de boğazım. İnana bilmirem. Deyesen o adamı çox sevmişdim. Ağlayıram, o qadın qışqırmağa davam edir. O qorxunc boz-mavi gözler ise mene nifretle baxmağa davam edir. Alnımda hiss etdiyim soyuq metal... Gözleyirem. tetiyi çekmesini gözleyirem. Biraz evvel gözümün qabağında bu adamları öldürdüyü kimi meni de öldürmesini gözleyirem. Niye men sağam ki? Aha, xatırladım... “Ata” deye qışqırdım ve o dayandı. Niye sadece o an dayandı?! O qadını döydüyünde, hemin adamları öldürdüyünde de “ata” deye qışqırmışdım ve dayanmamışdı. Niye tekce o an dayandın axı? Sadece tetiyi çekecekdin ve men bu an bunları etmeli olmayacaqdım “ata”... Meni sağ qoydun, amma lenetini mene de yoluxdurdun ata. Tebrikler, qızın da indi yolundan gedecek...”
Emin yanağını sıyırıb keçen gülleni hiss edib diksindi. (müellif: Cemile Memmedli) Ferqine varmadığı birisinin arxada yıxıldığını görüb, qabağa baxdı. Senem silahını tuşlamışdı. Onun ateş açdığı belli idi. Lakin gözlerindeki ifade... Senem elindeki silahı berk tutub ileri geldi. Ona teref gelen adama bir tepik ilişdirib, tetiyi çekdi. Adamın nece yere serildiyini bir müddet hipnoz olmuş kimi izleyib, celd özüne geldi. Biri daha gelirdi. Lenet olsun, bunlar niye bir-bir gelmirdi ki? O biri ile meşğul olarken, digeri onu arxadan yaxalamışdı bele. Ayaqqabısının dabanı ile ayağını tapdalayıb, diqqetini dağıtmaq istedise de, alınmadı. Bele kiçik nömrelere gelmirdiler. Silahını aşağı salıb, tetiyi çekdi. Adamın ağrıdan gücsüz düşdüyünü hiss edib, dirseyi ile vurdu. Geri-geri sendeleyen adam tabancasına el atmağa macal tapmamış, Emin onu vurdu. Senem de, bayaq meşğul olduğu adamı vurduqda, daha heç kim qalmadı. Yerdeki meyidlerden başqa.
Emin Seneme baxmadan hele de can veren qocanın üstünden keçerek ileri yeridi. Elini lövheye qoyub, heç bir şey olmamadığını görüb gülümsedi.
- Bunun da açarı sensen he? Senin neyin? Barmaq izin? Gözlerin? Yoxsa qanın? Hansı olduğunu

<< 1 ... 117 118 [119] 120 121 122 >>