çalışırdı. Amma alnından axan ter, tezleşen nefesi, titreyen dodaqları çox, olduqca çox qorxduğunu belli edirdi. Birden gözlerini geniş açıb tavana zilledi. Yuxunun bitdiyine inana bilmirdi, hele de nefes almaqda çetinlik çekirdi. Sonunda özüne gelib yorğanı üstünden atdı. Ayaqlarını çarpayıdan sallayıb, soyuqluğu bedenini gizildeden döşemeye toxundurdu. Bedenine yayılan soyuqluq onu sakitleşdirirdi. Elleri ile terden boynuna yapışmış saçlarını ayırıb, bir yere toplamağa çalışdı. Nefesi normallaşmağa başlayırdı. Amma gözlerini her yumduğunda o boz mavi gözler ve alnına dayanmış silahın soyuqluğunu hiss edirdi sanki. Artıq yata bilmezdi, ayağa qalxıb işiqları yandırmadan otaqda gezişmeye başladı. Her defe eyni yuxunu gördükden sonra yata bilmirdi... Küreyindeki yara izinin sızıldaması ise onu daha çox incidirdi... En pisi ise o bu yuxunun menasını bilmirdi...
Seher olsa da, qara buludlardan Güneş görünmürdü. Bakının küşeleri yene buz qeder quru ve soyuuq idi. natemiz küçenin sessizliyini addım sesleri pozurdu. Senem kele-kötür yolda hündürdaban ayaqqabılarla yerimeye çetinlik çekmirdi, çünki artıq öyreşmişdi. Binaya girmek üçün telessede, qapının ağzındakı Rasim dayı ile salamlaşmaq üçün dayanmalı oldu. Soyuqdan qurumuş dodaqlarına yarımçıq bir gülümseme yerleşdirib dedi:
- Salam Rasim dayı.
Rasım dayı sesden diksinib, yağlı gövdesine uymayan celdlikle döndü. Elindeki siqareti celd yere atıb, saralmış dişlerini açıqda qoyacaq qeder böyük bir glümseme ile:
- Salam, salam. Nece...-birden Senemin az önce ne dediyini derk edib, qaşlarını çataraq:
- Yene dayı?
“ Aha, dayı. Sen meni her görende sanki çilpaqmışammış kimi baxmağı tergidenecen dayı. Ayı demediyime şükr et sen. Insanlar besit varlıqlardı, amma kişiler daha besit. Adi geyimli, en adi bir qadın bele onları meymuna çevire bilirse, dekolteli cazibedar bir qadının neler ede bileceyini tesevvvür ede bilmirem. Amma qadınlar? Dünyanın en cazibedar kişisi bele onun çay pulunu ödemeye mecbur ede bilmez

<< 1 ... 12 13 [14] 15 16 ... 122 >>