meni. Amma haqqını yemeyek, bezi kişilerin hormonları yox kimidi, tebi diger insanı duyğuları da...”
- Senem xanım.
Senem başını qaldırıb, Yusubovun tünd yaşıl gözleri ile qarşılaşdı.
“ itin adın çek, çomağı hazır et”
Senem bu fikirle gülümseyib Yusubova baxdı. Semimi şekilde:
- Buyurun?
- Sizin keçen defeki canfeşanlığınızı nezere aldım. Etiraf etmeliyem ki, qatili tapmağa kömeyiniz deydi. Buna göre sizin araşdırmanızı istediyim bir mesele var.
Senem şübheli şekilde gözlerini qıyıb, Yusubovu süzmeye başladı. Amma o yaşıl gözlerde sadece parıltı vardı. Bu bele Senemi sakitleşdirmeye yetmirdi. Sözlerini ehtiyatla seçerek, sevincini gizletmeye çalışıb dedi:
- Elbetde, keçen defeki kimi “kömek” edib, bütün meseleni açmağa şad olaram.
Yusubov:
- Keçen defeden ferqli olaraq, meseleni açmağa azca kömeyiniz deymecek, siz açacaqsız.- deyib Senemin qezeble parıldayan gözlerine fikir vermeden öz otağına getdi.
“ azca kömekmiş! Sanki o qarının bütün nesli haqqında nağıla qulaq asan, birinin evine giren, “qatil odu” deye bir beyinsizini inandırmağa çalışan bu idi! Men açdım o meseleni! Beyninde problem var deyesen. Eh, donuzdan bir tükde qenimetdir yeni. En azından onun ego nasosu ile şişirlimiş yeke burnu olmadan rahat hereket ede bileceyim bir iş...”
Senemin bütün xeyalları qarşısındakı qovluğu açmaqla suya düşdü. İntihar edib, qurtulan bir qız haqqında idi. Heç araşdırılmağa bele deymezdi. Senem celd qovluğu bağlayıb, Yusubovun otağına teref baxdı. O üreyinden indiye kimi öyrendiyi bütün söyüşleri sadalarken, qapının arxasında çox gizli bir telefon söhbeti gedirdi...
- Düşündüyümüz qeder yararlı deyil mence....Aha, hell eledi, amma asan bir iş idi. Niye onu bu qeder istediyinizi hele de anlamıram. Mence adi bir qızdı.... Beli, siz menden daha yaxşı bilersiniz elbetde...kim? Axı onun gelmesi üçün tezdi, men hele.... anlaşıldı. Her şey istediyiniz kimi olacaq.
Yusubov qarşı terefin elaqeni kesmesi ile derinden nefes aldı. Elindeki telefonu masanın

<< 1 ... 13 14 [15] 16 17 ... 122 >>