o menden qorxmadı...”
Senem dabanı üste fırlanım artıq çıxdığı xestexana binasına teref baxdı. Beyninde yene bir şeyler yerine otururdu. Yeniden qayıdıb suallar vermek istese de, özünü saxladı. Tekrar suallar vermesinin bir faydası olmayacağını bilirdi. Daha yaxşı olanları vardı. Üzünde bir gülümseme ile avtobus dayanacağına gederken, arxasınca bir kölgenin süründüyünün ferqinde bele deyildi...

Yusubov kiçik otağında o başa, bu başa vurnuxurdu. Telefonun diger ucundakı şexse çox esebleşdiyi belli idi. Heç kimin eşitmemesi üçün sesini yükselde bilmese de, boğunuq sesinden qezeb hiss olunurdu:
- Bunu etmeyeceksen... melumatın azlığının mene dexli yoxdur... ne inamını qazanmaq? eline silah keçse vurar meni! Dexli yoxdu, sen ehtiyatlı ol... mene qulaq as, mehv etme bu işi... ne? Hardasan? Bax eger zarafat edirsense... Alo? Alo?!
Yusubov elindeki telefonu masanın üstüne atıb, alnını ovxalamağa başladı. Boynundakı damarlar bele esebden şişimişdi, amma elinden heç ne gelmirdi. Qapının arxasından sesler geldiyini eşidib, Senemin geldiyini anladı. Celd o soyuqqanlı halına bürünüb, otaqdan çıxdı.
- Bitdi Senem xanım?
Senem başını qaldırıb, Yusubovun kinaye ile gülümseyen üzünü gördü. Zorla gülümseyib, yene elindeki kağızlara diqqetle baxmağa davam etdi. Onun bir cavab almadan el çekmeyeceyini anladıqda ise, soyuq şekilde dedi:
- İntihar şübhelidir, çünki qız tibb instudunda oxuyur.
- Elbetde, tarix boyu heç bir hekim intihar etmeyib, hipokrat andının birinci maddesi: esla intihar etmedir onsuzda.
Senem başını qaldırıb, Yusubova sert şekilde baxdı.
“ Yene anlamadı. Bir tibb instudunda oxuyan biri hansı dermanların onu öldüreceyini bilmeli idi. İnsan psixologiyası çox besitdir. Özünü öldürmek tekce ziflik deyil, eyni zamanda mezhekedir*. Bileklerini kesmek birini qorxutmaq, “bunu ede bilerem” demekdir, asmaq ancaq buna mecbur olanların ve eslinde istemeyenlerin işidir. Yüksek bir yerden atmaq ise ancaq ölümü hiss etmek isteyenlerin, bunu çoxdan

<< 1 ... 17 18 [19] 20 21 ... 122 >>