kimle işlemek? Leytinant?! Bu..bu...bununla?! Ha? Bu orta mekteb şagirdine oxşayan tip..tipsiz, menden üstündü?!”
Yusubov ne qarşısında yaltaqcasına irişen memura, ne de gözlerini geniş açıb, ona baxan Seneme fikir vermeden koridorun sonundakı otağına keçdi. Bunu fürset bilen yekeqarın celd Seneme yaxınlaşıb, irişe-irişe:
- Görürsen de, uje süd uşaqların başımıza böyük getirirler. Yeqin hansısa şişkanın qohumudu. Amma ikimizde bilirik ki, bu vezifeye men layiq idim. 20 ilimi burda çürütmüşem men. Hele dediyine bax bunun. Bilirsenki men hemişe senin terefinde olmuşam, senin kimi arva..qadın polislerin sayı artmalıdı.
Senem gözucu üzündeki ifadeden niyyeti belli olan adama baxıb, ikrahla üzünü çevirdi. Dodaqucu:
- Rasim dayı, sen keç işinin başına.
Rasimin onsuzda köklükden qızarmış yanaqları daha da, pörtdü. “ Dayı...dayı... ne qeder olar eee”- deye deyinib, qapının ağzındakı yerine keçdi. Senem gülümseyib, “ körpünü keçenedek ayıya dayı demeliyem” deye pıçıldadı. Birden ses eşidib, qapı terefe döndü. Içeri bir neçe adam girmişdi.( müellif: Cemile Memmedli) Bu hemişeki şikayete gelen sakinlere oxşasa da, içlerinden biri Senemin diqqetini çekdi. Orta yaşlı, arıq, üzünü saqqal basmış bu adam nedense Senemin tüklerini ürperdirdi. Çuxura düşmüş gözlerinde anlaşılmayan pis bir baxış vardı. Senem destenin otağa keçdiyinin görüb, masanındakı vereqlerden bir neçesini götürüb vezife gereyi arxalarınca içeri girdi. Masanın arxasındakı kresloda oturmuş Yusubova heç baxmadanş qapı ağzındakı stula eyleşdi. Yusubovun verdiyi suallara hemin adamdan çox etrafındakılar cavab verirdi. O qeder ses-küy yaranmışdı ki, deyilenleri neinki yazmaq, eşitmek mümkün deyildi. Sonunda buna dözmeyen leytinant elini masaya çırpıb, şikayetçi olduğu belli olan adama gözlerini dikdi:
- Siz danışın. elave kimse danışsa, otaqdan çıxacaq.
Adam başını otağa girdiyinden beri ilk defe yerden qaldırıb, cılız bir sesle danışmağa başladı:
- Menim heyat yoldaşım... Yeni Metanet Celilova Hesen

<< 1 2 [3] 4 5 ... 122 >>