Xanım “S”
+16
Janr : dram, dedektiv.
Birinci kitab...
Birinci hissə: Salam, mən “Sən”əm...
1.
Zəngli saatın qulaq batırıcı səsi otağa yayılmışdı. Təəccüblü olan isə yataq otağında heç kəsin olmaması idi, hətda çarpayı belə sanki bütün gecə heç kəs toxunmamış kimi səliqəli və soyuq idi. Vanna otağından addım səsləri gəlirdi. Artıq geyinib, hazırlaşmış gənc qadın əlində diş fırcası otağa girdi. Kamodun üzərindəki zəngli saata toxunub, susdurduqdan sonra “ yenə səni qabaqladım” deyə pıçıldayıb, fırçanı ağzına saldı. Bir neçə dəqiqədən sonra cəmi 1 otaqlı tənha və boş mənzil çöl qapının örtülməsiylə silkələndi. Soyuq və qədim Bakının kənarındakı köhnə binalarından birindən həmin qadın çıxdı. Qara hündürdaban ayaqqabılarını yərə sərtcə vuraraq addımlayırdı. Heç kəsin diqqətini çəkməyəcək dərəcədə adi biri idi. Sıx yığılmış saçları, solğun üzündə bəlli belə olmayan makiajı və olduqca rəsmi görünən geyimi ilə varlığı hiss edilməzdi. Qəhvəyi rəngli gözlərindəki baxış isə bir oyuncağınki qədər donuq idi.
Qadın evindən o qədər uzaq olmayan binanın qabağında dayandı. Bir mertəbəli köhnə tikili bu kənar məhəllərdəki evlərdən heç nəyi ilə fərqlənmirdi. Sadəcə üstündəki yazısı xaric: “S” rayonun “N” saylı polis şöbəsi”. Gənc qadın yazıya qürurla baxıb gülümsədi. Dərindən nəfəs alıb, bayaqdan qoltuğunda tutduğu polis papağını taxdı. Əmin addımlarla içəri girib, soyuq dəhlizdə əks-səda verərək addımladı...
“ Salam, mən Sənəm. Insanlara bunu dedikdə hər zaman təəccübə düşürlər. Əslində bu ada görə uşaq evindəki xalalara təşəkkür etməliyəm. Tanımaq belə istəmədiyin insanlara özünü tanıdmaq daha əyləncəli hala gəlir. Mən Sənəm. Bir kiçik hərf çox şeyi dəyişdirir. Dəqiq bilmirəm, təxminən 22 yaşımdayam... yaxşı, 25 olsun. Tək yaşayıram. Mənim haqqımda heç kəsin, hətda mənim belə bilmədiyim iki sirr var...
Sənəm öz masasına oturub, qovluqları qabağına tökdü. Deyinə-deyinə bir-bir açıb, kompyuterə köçürməyə başladı:
- Polis Akademiyasından məzun olanda bunu xəyal