elindeki gülleri yere boşaldıb, birini düşmeden tutdu.
- Ve gülleler. Getdiyim yerde ilk topladığım şey güllelerdir.
Senem silahlı adamın qarşısında boş bir silahla dayandığının ferqine varıb, ne ede bileceyini düşünmeye başlamışdı ki, oğlan çoxdan qapı evezine açıq olan pencereden atılmışdı. Senem bu an, onun bunu nece etdiyini düşünecek halda deyildi, onun dayandıra bilmediyi üçün özüne çox qezeblenmişdi...
Köhne binanın divarlarında eks-seda veren addım sesleri birinin telesdiyinden xeber verirdi.(Müellif: Cemile Memmedli) Pilleleri üç-üç çıxan bu adam üçüncü mertebiye çatdıqda cibindeki telefon titredi. Bir anlıq dayanıb, nefesini dermeye çalışaraq telefona baxdı. kiçik ekranda bir yazı yanıb sönürdü “Bitdi”. Bu bele onun rahatlıqla nefesini verib, meheccere söykenmesine bes etmişdi. Amma yene de, tünd yaşıl gözlerindeki narahatlıq hiss olunurdu...
“ Özüne hedsiz inam insanın düşmenidir, çünki seni olduöundan güclü görünmeye mecbur edir. Insanların hemişe özünden razılarla problemi vardır. Burnu yuxarıda, boşboğaz, heç neyi olmamalarına reğmen lovğa olduqlarını. Eslinde özleri de her şeyleri olsa bele, “tevazökar” qaldıqlarını düşünüb görünmemiş özünden razılıq ederler. Menim problemim gücünün, ede bildiklerinin ferqinde olub, amma bunu gizli tutanlarla. Görünüşüne baxanda ne ağlı, ne casereti yoxmuş kimi görünen biri öz evimde mene qalib geldi. Bunu esla unutmayacam...”

- Xanım burda neynirsiz?
Senem xeyal aleminde ayılıb, onun qolundan tutan orta yaşlı qadına baxdı. Sevimli bir gülümseme ile özünü bağışlatmağa çalışıb, dedi:
- Bir qohumumuz indi çıxacaqda, sürpriz etmek isteyirem. Bağışlayın.
Qadın Senemin semimi gülümsemesine qarşılıq gülümseyib aralandı.
“Dünen soxulcana benzer birine uduzuram, bu gün adamları güdüb, qocalara yalan deyirem... Daha ne qeder alçalacam göresen. Sabah yeqin qulaq falına çıxıb, uşaqların emziyin oğurlayacam...”
Xestexanadan gözlediyi adamların çıxdığını görüb, diqqetle izlemeye başladı. Tam istediyi kimi,

<< 1 ... 21 22 [23] 24 25 ... 122 >>