barışıblar ve nişanlanırlar. Siz qadınlar çox hiyleger ve yavaşsınız.
- ....
Yusubov Senemin teeccübden donub qaldığının ferqine varıb, seseini biraz ucaldaraq:
- Senem xanım?
Senem eşitdiklerinin tesirinden çıxmağa çalışıb, gözlerini qırpışdırdı. Bir addım geri çekilib, üzünde donub qalan soyuq bir tebessümle “men çıxım”- eyib, otaqdan çıxdı.
“Axmaqlar! Hem bu qeder ağıllı, hem de bu qeder axmaq olmaq mümkündür? Seni zorlayan sevgilini qorxutmaq üçün öldürmeyen dermanlar içmek... Onu hebsxanalarda süründürmek evezine, bir ömür onunla yaşamaq? Kimi aldadıram ki, esla o “papnın gül balası” hebse düşmeyecekdi... 2-ci bir meğlubiyyet daha...”

Senem masasında oturub, esebi şekilde qovluğu bağlamağa çalışarken, Yusubov yarım qalmış telefon danışığını davam etdirdi:
- Bilirem... Yeni ona demeliyik? Mence tezdi hele... artıq eminsiniz... odur... Yaxşı. Sabah her şeyi bilecek!
*=dejavu- bu anı daha önce yaşamışam hissi
Soyuq mavi gözlerin içindeki iztirab iliklerine qeder hiss ede bilirdi. Qulaqlarında cingildeyen yalarışlar, qışqırıqlar... süd beyazı otaqda gözünü qamaşdırmayan tek şey üzerine doğru gelen kölge idi. qorxmurdu... etrafı bürümüş qan ve barut qoxusuna reğmen qorxmurdu. Zeif ve ince qollarını gelen kölgeye teref uzadıb, gördüklerinin yalan olmasını isteyirdi... Amma yene alnında o sil...ahın soyuqluğunu hiss etdi. Belindeki dehşetli sızlama ile ayılıb, gözlerini geniş-geniş açdı. Yene bedeini soyuq ter basmışdı. Özünü tanıdığından beri gördüyü bu yuxu onu hele de, ölümüne qorxutmağı bacarırdı. Derin-derin nefes alıb, sakitleşmeye çalışdı. Yene yata bilmeyeceyini bilirdi, amma bu günki hadiselerden ele yorğun düşmüşdü ki, yerinden terpenmek istemedi. Gözlerini tavana dikib, fikirleşmeye başladı...
“ Tekem, tenhayam ve özüm bele kim olduğumu bilmirem. Belke de, düşündüyüm qeder güclü deyilem, ya da ağıllı. Of, men kimem ki? Bunun belke milyonlarla adam öz-özüne soruşmuşdur, amma eminem heç birinin heyatı menim qeder boş deyildir. Beynimde

<< 1 ... 23 24 [25] 26 27 ... 122 >>