qurtarmağa çalışırdı. Amma ne qeder diqqetini işine vermeye çalışsa da, dünen gece gördüyünün xeyal yoxsa gerçek olduğunu fikirleşmekden el çeke bilmirdi. Yene başını qolları üstüne qoyub, düşünmek isteyirdi ki, masasına bir şeyin taqqıltı ile deymesi ile ayıldı. Celd dikelib, Yusubovu gördükde içinden bextini söydü.
- Qurtarmağa az qalıb. Yeni eslinde çox qalıb, amma bitirecem.
Yusubov anlamış kimi başını yelleyib, barmağını masanın üstne qoyduğu meyveli qatıq qabına toxunduraraq:
- Anladım. Bunu alın. Yuxusuzluğunuzun ve ya “ağzınızın yanmasının” işinize mane olmasına icaze vermeyin.- deyib, çıxışa teref getdi.
Senem bu defe onun deqiq getdiyine emin olduqdan sonra gözlerini süzdürdü. Qabı eline alıb, gülümsedi.
“ Eslinde bu qeder sıxıcı, eseb pozan, psikopat biri olmasa yaraşıqlı ve sevimli biri. Biraz uşaq kimi terefi var. Bir deqiqe... Bu nelidi? Armudlu?! Heç kim armudlusunu sevmez ki! Moruqlu ve albalılıların super olduğunu her kes bilir! Zehlem getmiş xesis...”
Senem bunları düşünerken, meyveli qatığı çoxdan bitirmişdi bele. Hem yorğun olduğundan, hem de Yusubovun getmesinden istifade ederek çantasını da götürüb çıxışa getdi. Kimseye görünmeden çıxmağa hazırlaşırdı ki, Rasim qabağına çıxdı. Yene böyük gövdesine yaraşmayan şitlikle irişib, Seneme yaxınlaşdı.
- Seni seni... Müdir gedib deye, sen de qaçırsan? Valla ele men de bütün gün burda dikilmekden yorulmuşam.
“Bütün gün heç bir şey etmemekden yorulmaqda istedaddır yeqin. Tayı-benzeri olmaan istedad...”
- Siz de gedin deyecem amma, gece növbesi gelmemiş gede bilmezsiz he Rasim dayı?
Rasimin qırmızı üzü bir daha qızardı. “dayı” sözünü sevmediyini belli eden ifade ile:
- Sen de heç deyişmirsen... olsun, seni eve ötürüb gele bilerem. Qız xeylağısan, tek getmene üreyim dözmür.
Senem süni şekilde gülümseyib, getmeye hazırlaşaraq:
- Ehtiyac yoxdu. Sağ ol. Hemişe tek gedib-gelmişem onsuzda.
- Amma axır vaxta burda çox gede-güde gezir. Hamsının üzünden avarılıq yağır.

<< 1 ... 25 26 [27] 28 29 ... 122 >>