Vid-fasonlarıdakı mersiyexanlar kimi qaraya bürünübler.
Rasimin son cümlesi ile donub qalan Senem, geriye çevrildi. Qaşları çatılmışdı ve yene ağlından bir şeylerin aydınlaşdığı hiss olunurdu...
Qara kapuşonlu uzaqdan Yusubovun geldiyini görüb, gizlendiyi divarın arxasından çıxdı. elleri cibinden, üzüne tökülmüş saçları arasından ona baxdı. Yusubov alnında puçurlanan teri eli ile silib, günahkar bir ses tonu ile dedi:
- Men hele demeyin tez olduğunu düşünürem. Onun bize kömeyinin deyib-deymeyeceyi şübhelidir. Boş yere riske atırıq.
- Emrlere qulaq asıb-asmamaq öz işindi. Amma bilmemesinin, onun üçün yaxşı olduğunu düşünürsen, yoxsa özün üçün?
Yusubov qarşısındakının ağlından keçenleri oxumaq isteymişcesine ona zillenen baxışlarından ezildiyini hiss edib, qalstukunu biraz boşaltdı. Özünden emin bir tonda:
- Onun üçün.
Qara kapuşonlu gülümseyib, “onda otağndan uzaq tut”- deye pıçıldayaraq, divarın arxasına keçdi. Yusubov onun de demek istediyini anlamayıb, döyükdü. Birden aölına gelen fikirle, geriye dönüb yerimeye başladı. Getdikce süreti daha da artırdı...
“ Tesadüfler esla var olmaz. Bu kainatdakı her şey bir saatın çarxları kimi bir-biri ile elaqelidir. Biri olmazsa, digeri de var ola bilmez. 26 illik heyatımın xatırladığım son 18 ili olduqca adi keçdi ve son 10 günde başıma gelmeyen qalmadı. Her zaman istediyim heyacanı, qorxunu ve maceranı aldım. Amma bütün bunlar birinin gelmei ile başladı... Tesadüflere inanacaq qeder sefeh deyilem. Hele tanımadıqlarıma inanacaq qeder...heç deyilem! Her kes yalan deyer, her kes seni aldada biler ve her kesin bir sirri vardır. Göresen sizin nedir?
Senem gözlerini qarşısındakı kompyütere dikib, fikirleşirdi. Oturdu kreslo, qarşısındakı masa, divardakı refler... Burdakı heç ne ona aid deyildi. Onu teselli eden tek şey ise, eslinde bütün bunların ele birbaşa dövlete mexsus olması idi, Yusubova yox...
Kompyüterin açılması üçün lazım olan şifreni tapa bilmirdi. Defelerle ağlına gelen şeyleri yoxlasa da, uyğun

<< 1 ... 26 27 [28] 29 30 ... 122 >>