bildiyim ilk ipucu idi. Men heqiqeten kimem? Men kimem?...”
16+
Üçüncü hisse: keçmişin bedeli-gelecek...
Mermer döşemeye deydikde daha çox ses çıxaran topuqluluarın sesi hamının diqqetini celb edirdi. Dönüb sesin sahibine baxanlar ise artıq gözlerini ayıra bilmirdi. Sarı, dalğalı saçları bele ağ köyneyindeki dekolteni gizleye bilmirdi... Qısa ve düz eteyi ne qeder bir iş geyimini xatırlatsa da, qadın bedeninin bütün gözelliyini ön plana çekir...di. Tünd mavi gözlerini gizleden şeffaf, ince eynekler ise ona ciddilikden çox zerafet qatırdı. Bütün bunlara özünden emin yeriş de elave olunduqda, ona niye baxdıqlarını anlamaq çetin deyildi. Xüsusen de oğlan işçilerin... O da bunun hiss etmiş kimi her kese tebessüm bexş edirdi. Amma bu işgüzar gözelçe Senemden başqası deyildi.
“Bir qısa etek ve dekolte ile dünyanı işğal ede bilersen. Yeni bir qadınsansa, oğlan olsan eksine olar... Deyesen indi qadınlarin niye baxımlıları çox sevmediyini anladım. Qapıdan keçende nezaretçi heç meni saxlamadı bele. Getdiyim her yerde kimse ne olduğum, kim olduğumla maraqlanmadı bele. Görünmez kimiydim deyesen, amma bunların ağızlarının suyunu axıtmasına baxsaq çooox yaxşı görünürem. Ey, bunu sevmeye başladım. Keşke hemişe bele ols...”
- Xanım ne axtarırsız?
Senem xeyal aleminden ayılıb, eşitdiyi sesle irkildi. Qarşısındaki qadın eynen onun kimi ağ köynek, qara etek giyinmiş, süni sarışın biri idi. Onun gözlerindek qısqanclıq qığılcımlarını görüb, gülümsedi Senem. Bilerekden sözleri ezib-büzerek dedi:
- Nu... Bilirsiz meni Elçin bey göndermişdi. Iıı demişdi ki... Aaa size deyecekmiş. Nu özünüz bilirsüzde işe göre.
Qadın Senemi başdan-ayağa süzüb, gözlerini süzdürdü. Senem haqqında fikirlerinin o qeder de yaxşı olmadığı belli idi. oflayıb, eli ile Seneme “gel” işaresi edib özü yerimeye başladı. Geniş ve işıqlı dehlizlerden keçib, daha az işlendiyi belli olan kiçik bir dehlizin sonuna geldiler. Qadın eli ile qapını gösterib açarı uzadaraq, ezici bir tonda:
- Buranı

<< 1 ... 31 32 [33] 34 35 ... 122 >>