süzülmesine mane ola bilmedi. Elini geri çekib, diger eli ile axan qanı dayandırmağa çalışdı ve uzun iller sonra ilk defe hıçqıraraq ağlamağa başladı. Balaca uşaqlar kimi hönkürüb, arada burnunu çekirdi. O bele göründüyü qeder güclü deyildi... Çarpayısına uzanıb, ayaqlarını qarnına çekdi. Qaranlıq düşenden, güneş açanacan sadece ağladı.
Seher Senem sanki bütün gece ağlayan bu deyilmiş kimi gümrah şekilde ayağa qalxdı. Her ehtimala qarşı hamamda tekce el-üzünü yuyub, paltarını bele deyişmeden evden çıxdı. Iş yerine teref gederken birden ayaq saxladı. Indice yanından keçdiyi döngeye dönüb divara söykenmiş qara kapuşonluya diqqetle baxdı. Emin ise divardan ayrılıb, Senemin qarşısında dikildi. ellerini cibinde saxlayıb, başını bele qaldırmadan üzüne tökülen saçlarının arasından ona baxdı. Senemin yüngülce başını yellediyini görüb, gülümsedi. Tek kelime etmeden arxasını dönüb getmeye başladı. Senem bir anlıq tereddüt etse de, derinden nefes alıb onun arxasıyca getdi. Bu onun yeni heyatının başlanğıcı idi artıq...
“ insanlar her zaman qorxar. Amma qorxu ancaq itirelecek bir şey olduqda var. Menim itirecek neyim var? Heyatım xaricinde heç ne. Yeni ele qiymetli heyatımda yoxdu, en azından arxamca ağlayan heç kim olmayacaq. Ne olursa olsun bunu etmeliyem. Hey, eylenceli ele ola biler.”
- Bura qederini anladız?
Senem hele de köhne bir evin altında bu qeder geniş bir zirzeminin nece ola bileceyini düşünürdü. Her yer ele temiz idi ki, bura zirzemi demek olmazdı. Tavanda neon lampalar, divarlarda içi kitablarla dolu refler, otağın bir başı ise sadece kompüterlerle dolu idi. Senem özünü gücle etrafa baxmaqdan el çekmeye mecbur edib, qarşısındakı lövheye nelerse yazmağa çalışan Yusubova baxaraq dedi:
- Yeni siz CİA ve ya FBİ-dan deyilsiz?
Yusubov kinaye ile gülümseyib:
- Bayaqdan da dediyim kimi, yox. Amma eyni zamanda ikisi ile de bağlantımız var. Qismen yeni. Ne beynelxaq, ne de yerli teşkilat deyilik. Qanunla bilinirik ve bilinmirik.- deyib, Senemin heç ne

<< 1 ... 33 34 [35] 36 37 ... 122 >>