sevimli bir yaşıl göz sayesinde.- deyib, eli ile Yusubovu gösterdi.
“Gülme Senem, esla gülme... Az önce qarşımda homoseksual etiraf edildi, hem de o çoxbilmiş gobline. Normalda insanların şexsi seçimleri vecime olmaz, amma bu esrin lahiyesinden bele daha bomba xeberdi... Bu adamlara esla inanmamalıyam, buna eminem. (müellif: Cemile Memmedli) Amma bunlardan qorxmaq üçün bele bir sebebim yoxdur. İndiye kimi tanıdığım insanlardan ferqli deyiller- sadece mene yaddırlar. Mene yad adamlardan uzaq olmamı deyen birisi olmadı. Hem ne ola bilerki? Bu iki sevimli “aşiqden” mene zerer gelmez. Sadece daha çox ve daha tez öyrenmeliyem”
Senem gözlerinden qezebi oxunan Yusubovdan baxışlarını ayırıb, yeniden Emine dikdi. Saçlarının arasından şeytani bir parıltı ile işıldayan gözlere diqqetle baxıb, soyuq şekiled soruşdu:
- Bes men?
- Sene de ehtiyacımız var. Yeni onun sinesi insanın diqqetini dağıdacaq ölçülerde deyil.
Emin sözünü bitirib, yene lövheye yaxınlaşdı. Arxasını dönüb, Senemin yaxşı göre bilmediyi bir şeyler qaralamağa davam etdi.
- Bes niye bizler?
- Yusubovun esl adı Alhmanik. Atası gürcü, anası macar. Nenesi ise 4 dahiden birinin nevesi. Qeyri-qanuni doğulduğundan gözden qaçmış bir neve. Senin belindeki yara lahiyenin tam içinde olduğunu gösterir. Nezere alsaq ki, dünya bu lahiye haqqında ancaq 16 il evvel öyrendi, bu mentiqlidir. Yaxınlıq ve elaqeni men bele anlamıram.
Senem Eminin arxasını bele dönmeden verdiyi cavablardan fikirlerinin daha da qarışdığını anladı.Eger Yusubovla onun bu işe girmesinin sebebi yaxınlıq idise, Eminin bu qeder çox şey bilmesinin sebebi daha derin olmalı idi.
- Sen?
- ....
Senem cavab gelmediyini görüb, gülümsedi. Oturduğu stula daha da yayxanıb, Qollarını sinesinde çarpazladı. Ister-istemez üzüne bir tebessüm qonmuşdu. Her şey ona hele de yuxu kimi gelirdi.
Emin lövhe ile işini bitirib, arxaya çevrildi. El çalıb, heyacanlı şekilde danışmağa başladı:
- Demek bele. Daha çox melumat üçün arxivlere baxmalıyıq.

<< 1 ... 36 37 [38] 39 40 ... 122 >>