olduğundan ireli getmek üçün addım atdı. Birden dayanıb, gülümsedi.
“Tecrübeler insana çox şey öyredir. Meselen bu parıltını hemin gece otağımda gördüyüm parıltı ile eyni olduğunu. Bir kamera. Ne etdiyimi görmedise bele, üzümü gördü. Bu biraz risqlidir, xüsusen de buranın bir dövlet idaresi olduğunu nezere alsaq. Bir de “Esla orda kamera ola bilmez. Olsaydı senin o deyerli üzünü yox, onunkin yollayardım. Sen daha sevimlisen” deyen birine inanmamağı. Indi iki seçimim var: ya esl işçi kimi burdakı bütün köhne senedlerin tozunu temizleyecem, ya da risqi göze alıb gedecem. temizlemek problem deyil, amma o ifritenin 30 deqiqe sonra yemekden gelecek Elçin beye menden danışması biraz ola biler... Düşün Senem, düşün. Senin hele görecek çox işin var. Burda uduza bilmezsen...”
Senem hereketsiz dayanmanın daha çox diqqet çekeceyini düşünüb, yene kompyuterin qabağına keçdi. Heyacanlansa da, bildirmemeye çalışırdı. Ellerini klaviatura da gezdirib, özünü bir şey yazırmış kimi gösterdi. Deqiqeler keçse de, ağlına bir şey gelmirdi. Qapıya yaxınlaşan addım seslerini eşidib gülümsedi. Qapı cığıltı ile açılanda, özünü meşğulmuş kimi aparsa da, beyninde artıq hemin adamı nece yere sereceyini hesablamışdı bele. Birden kimse qolundan tutdu. Tez ayağa qalxıb, hereketini etmek isteyirdi ki, üzünü gördükde donub qaldı. Onun qolunu çekişdirmesi ile özüne gelib, ayaqlarını yere direyerek müqavimet gösterdi. Amma yüksek topuqlu ayaqqabılar ile bunu etmek mümkün deyildi. Sonunda teslim olub, onu çekib aparmasına iaze verdi. Otaqdan çıxdıqda qapının ağzında bayaq ki, qadının elini beline qoyub, ona baxdığını görüb meseleni başa düşdü. Demek olar ki, zorla binadan çıxarıldıdan snra, qolunu xilas edib, esebi şekilde dedi:
- Biraz yavaş da!
- İnandırıcı olmalı idi.
Senem qolunu ovuşdurub, kinayeli bir tonda:
- Çox inadırıcı oldu. Beynim bele ağrıtdığına inanır indi.
Yusubov ellerini cibine salıb, çiynini çekdi.
- O qadın seni redd elememi istedi. Sert şekilde.
Senem bezgin

<< 1 ... 38 39 [40] 41 42 ... 122 >>