şekilde gözlerini süzdürüb:
- Gedek.- deyib, getmek isteyirdi ki, Yusubov yene onun qolundan tutdu.
Senem bir qoluna baxıb, qaşlarını yüngülce çataraq gözlerini ona dikdi. Yusubov ise uyğun söz tapmağa çetinlik çekdiyini belli edecek şekilde sözleri geveleyib, gözlerini ondan qaçıraraq dedi:
- Biraz daha düşün.
- Neyi?
- Bu... bu senin düşündüyünden daha tehlükelidir. Indi yaşadıqların sadece aysberqin görünen terefidir. Daha çox var... Bilirem, mene qulaq asmaq ve dediklerime inanmaq senin üçün imkansızdır. Yeni isbatları var. Amma bu ferqlidir. Elimde olsa, men bele ele bu an çıxıb gederdim. Vaxt gelecek sen de getmek isteyeceksen, amma gede bilmeyeceksen. İndi get.
“Eslinde haqlıdır. Ona qulaq asmaq ve inanmaq menim üçün imkansızdır. Amma bir gün bunlardan bzib, getmek isteyeceyimi bilirem... buna icaze vermeyeceklerini de bilirem. Demek bele bir hismiş... Birinin senin üçün narahat olması, qayğına qalması... Gözlerinde bele bunu görürem. Qeribedir, o iyrenc gözlerde ne vaxtsa bir duyğu qırıntısı göre bileceyimi düşünmezdim. Esla birinin menim üçün narahat olacağını düşünmezdim... Deyesen yene gülümseyirem. Bağışla. Men Senem ve burnumun dikine getmeyi sevirem.”
Senem Yusubovun qolundan tutub, çekerek mesum bir şekile gülümsedi. (müellif: Cemile Memmedli)Arxasını dönüb yerimeye başladı. Yusubov elini yanına salıb, onun arxasıyca baxırdı... Bir neçe saniye sonra üzü yene o ifadesiz halına bürünüb, Senemin arxasıyca addımladı.
****
- Hmm. Tam düşündüyüm kimi, heç bir işe yaramaz.
Senem kompyuterin qarşısında oturmuş Emine teeccüb qarışıq ezeble baxıb dedi:
- Ne?! Bes niye bunun arxasıyca getmeli idik?!
Emin vecine deyilmiş kimi çiynini çekerek, çubuqlu şekeri ağzından çıxarıb:
- Çünki arxıvler esla ana kompyutere bağlı olmur. Hacklamaq işe yaramazdı. Hem sınaq kimi düşün.
- Ne sınağı? Ne tehlükeli idi, ne de ağıl lazım idi etmeye.
Emin yene özüne mexsus şekilde gülümseyib, uşaq kimi sevincek:
- Eynen. Buna göre seni gönderdik

<< 1 ... 39 40 [41] 42 43 ... 122 >>