axmaq deyilem elbetde. Burda bele bir sirr var...”
Senem yere dikdiyi baxışlarını qaldırıb, yene öz işi ile meşğul olan Emine baxdı. Sirrli bir gülümseme ile gülümseyib, zorla eşidilecek terzde dedi:
- Senin qeder yox...
Günler öz axarı ile gedirdi. Senem defelerle Emine verdiyi sözü xatırlatsa da, bir tesiri olmurdu. Amma bu...
“esla teslim olma! Heyat devizi bu olan bir insanı xefife almaq düzgün deyil. İnsanlar besitdir. Zeiflikleri, qorxuları, yanlışları var. Her insan üzerinde idare etme düymesi ile gezer, vacib olan o düymenin yerini tapmaqdır. Eger idare etmek istediyin insanın düymesini t...apa bilmirsense, onu idare edecek birinin düymesini tap yeter. Qadın olmağın en gözel yanı- qadın olmaq.”
Senem barmaqlarının ucunda yeriyib, üzüne en sevimli ifadeni vermeye çalışaraq ince sesle dedi:
- Alhmanik*...
Yusubov ona dönüb, qaşlarını çataraq reaksiya verdi. Senem bele davranışın çox süni olduğunun ferqinde idi, amma özünü o yere qoymayıb yene gülümsemeye çalışaraq:
- Alhm...
- Yusubov. Soyadımla müraciyet edin xahiş edirem.
- Zadeganlar kimi.
Yusubov:
- Yox, sadece ateist birine dini ad qoymaq sefehliyini onsuzda valideynlerim edibler. – deyib, kinayeli bir gülümseme ile davam etdi:
- Hem soyadımı normal şekilde demek daha rahatdı. Özünüze eziyyet vermeyin.
Senem onun yanından keçib geden Yusubovun arxasıyca baxıb, gülümsedi.
“Ela! Ruhsuz papaza qaldığıma inana bilmirem. Rasim dayı olsaydı indi başındakı tüklerin sayını bele demişdi. Ne edecem axı... İndi ki halımla iple idare olunan oyuncaqdan ferqim yoxdu. Sadece başqalarını oyuncağıyam. Deyesen heyatımın en böyük sehvini edirem... Axı men...”
Senem birden-bire qarşısında yellenen vereqi görüb yüngülce diksindi. Qaşlarını çatıb, vereqi elinde sallayan Emine baxdı. O ise gülümseyirdi.
- O, evezine mene etmeliydin. Daha rahat olardı emin ol.
Senem gözlerini süzdürüb, kağızı demek olarki qapdı. Vereqde sadece heç bir mena ifade etmeyen herfler vardı. Heç ne anlamayıb, sual

<< 1 ... 41 42 [43] 44 45 ... 122 >>