anlayırdı artıq. Ellerini Eminin qarşısındakı masanın üstüne qoyub, ona teref eyilerek ciddi şekilde dedi:
- Açar “S”. Men tapdım. Daha çox öyrenmek isteyirem, bedeli ne olursa olsun.
Boz mavi gözler bele ciddiliyini isbat edecek qeder tündleşmişdi. (müellif: Cemile Memmedli)Senem Eminin gözlerinde ilk defe teessüfe benzer bir hiss gördü sanki. Hemişe hiyleger bir parıltı ile parıldayan qehveyi gözlere saniyenin yarısı qeder bir zamanda peşmanlıq çökmüşdü sanki. Amma bu sadece yarım saniyelik idi. Emin yene gülümsedi. Ayağa qalxıb, ellerini cibine qoyaraq özünü fikirli kimi gösterdi. Sağ eli ile çenesini ovub, birden yene Seneme yaxınlaşdı. Onun bileyinden tutub, özüne teref çekerek şen şekilede:
- Yaxşı. Edecem. Amma önce bir “good luck” öpüşü.- deyib, Senem onu itelemeye macal tapmadan özüne çekib öpdü.
Senem sert şekilde onu iteleyib ne ise demek isteyirdi ki, gözlerinin bulanıqlaşdığını hiss etdi. Gördüyü her şey bulanıq idi ve sanki reqs edirdi. Bu an üzüne baxıb, çiynini çeken Emin bele... Saniyeler keçmemiş özünü gücsüz hiss edib, az önce qaçdığı Eminin qollarına yıxıldı...
*****
Gözlerini yavaşca açıb, etrafa göz gezdirdi. Her şey hele de bulanıq idi, amma bu keçirdi. Bir anlıq harda olduğunu sorğulayıb ayağa qalxmaq isteyirdi ki, olanlar yadına düşdü. Oturdulduğu divana daha da yayxanıb, dişlerinin arasında “it oğlu it” deye fısıldadı.
“İt oğlu it. Elini cibine salanda şübhelenmeliydim. İlk öpüşünde qızların ağlının başından getdiyini eşitmişdim, amma bunu nezerde tutmadıqlarına eminem. Dermanı ele bele verseydi de götürecekdim, bu neydi. Başım...”
Qapının açılması ile yarıqaranlıq otağa Senemin gözlerini qamaşdıran işıq doldu. Eli ile gözlerini tutub, baş ağrısını güclendiren işıqdan qorunmağa çalşsa da, ona teref yaxınlaşan 2 kölgeni hiss ede bilirdi. Artıq işığa öyreşib, ellerini üzünden çekerek ayağa qalxdı. Qarşısındakılar Emin ve tanımadığı orta yaşlı bir kişi idi. Onun kim olduğunu anlayaraq, özünü düzeldib gözlerini ona zilledi.

<< 1 ... 44 45 [46] 47 48 ... 122 >>