üstünde bol-bol şeker, konfet ve peçenyeler vardı.
Emin çiyini çekib, masa da sıra ile düzdüyü konfeti götürüb:
- Görmürsen, hamsının kağızı eynidi. Üniforma kimi. Bizde bir-bir onları bele mehv edeceyik.-deyib, konfetin kağızını soyub, ağzına atdı.
Senemle Yusubov bir-birine baxıb, çiyinlerini çekdiler. Emin ise hele de şekerlerden öz böyük planını qurmağa davam edirdi. Yene üzündeki uşaq kimi ifade il gülümseyirdi. Birden elini saxlayıb, ciddi tonda dedi:
- Sabah Rusiyaya uçuruq. Aleksandr İvanovun nevesi indi Rusiyada prokrordur. Onun evine gizlice girmek mümkün deyil, ne de ofisine. Elimizde çox yaxşı plan olmalıdır. Bir prokroru aldatmaq asan deyil.
“Bu manyakın birden-bire ciddileşmesi heç de yaxşı elamet deyil. Ya bu sefer ki, çox ciddidir, ya da... Of, tekce bir sebebi ola biler. Düşün Senem, düşün. Eminem onun beyninde çoxdan bir plan var, amma meni sınamaq isteyir. Ne ola biler axı? Birine nece “ailenden qalan kağızları ver mene.” deye bilersen. Kim verer, daha doğrusu kime verer? Kime...”
Senemin gözleri ağlına gelen fikirle parıldadı. Bir planı olduğu belli idi. Özünü “plan”ı ile meşğul gösteren Emin bele üzüne tökülen saçlarını arasından ona baxıb gülümseyirdi.
****
- Вы хотите кофе? (qehve isteyirsiniz?)
- Нет. Спасибо. (xeyir. Teşekkürler.)
Stüardessa gülümseyib, kiçik arabasını iteleyerek ileriledi. Qehveyi, buruq saçları sinesine tökülen qadın da, qarşılıq olaraq gülümseyib yene pencereden semaya baxdı. İlk defe uçmasına reğmen, buludların içinden keçmeleri onun marağını çekmirdi. Şabalıdı gözleri sadece boşluğa baxırdı, çünki beyninde durmadan suallar yaranırdı...
.(qeyd: dırnaq arasındakı dialoqlar rus dilinde olmalıdır. Rahatlığa göre Azerbaycan dilinde yazdım)
- “Demek siz menim böyük emimin qedri bilinmeyen alim olduğunu düşünürsüz?”
- “Men yox, biz. Bele düşünmeye esaslarımız var.”- deyib, şeffaf eyneklerini düzeltdi qadın.
Dördkünc şüşelerin arxasından bele baxışlarındakı qetiyyet hiss olunurdu. Qarşısında

<< 1 ... 48 49 [50] 51 52 ... 122 >>