eyleşmiş 40-45 yaşlı kişi boğazın...ı arıtladı. Qadını başdan-ayağa süzüb, şübhe hiss olunan şekilde dedi:
- “Bes niye indi? Böyük emim çoxdan ölüb.”
- “Bizim arxivde onun çertyojları tapılıb. Daha çoxunun olmasından şübhelenirik. Bu qeder böyük zeka bir şey miras qoymadan gede bilmez. Siz onun mirascısısız, eminem eger diqqetle araşdırsaz bir şeyler tapa...”
- “Anlaşıldı. Bir şey tapsam size xeber edecem, gede bilersiz.”
Kşinin ayağa qalxıb, quru, lakin nezaketli şekilde qapını göstermesi ile gtmeli olduğunu anladı Senem. Dediklerine çoxda inanmadığı belli olan adama yüngülce baş eyerek teşekkür edib, ayağa qalxdı. Addımları qapıya teref getse de, bunu olduqca könülsüz edirdi.
- “Bağışlayın, İqor necedir?
Senem elini destekden çekib gülümsedi. Yeniden soyuq ve quru ifade alıb, astaca çevrildi:
- “Kim?”
- “İqor. İqor Vasilyeviç”
“ İnsanlar şübheci olmaqla ağıılı olmağın eyni şey olduğunu düşüner hemişe. Yox, esas ağıl bütün sübutlara reğmen hele de şübhelene bilmekdir. İqorun kim olduğunu bilmirem, amma eminem o da bilmir. Bilseydi onu menden soruşmaqdansa, meni ondan soruşardı. Son bir addım daha Senem...”
Senem üzüne teeccüblü bir ifade verib, çiynini çekerek:
- “Bizim şöbede tek bir İqor var, o da xadime işleyir. Onu soruşursuz?”
Bunu eşitdikden sonra kişinin gözlerindeki şübhe, rahatlama ile evez olundu. Bu sefer daha nezaketli bir tonda:
- “İrina Petrovna, eger isteyirsinizse ve vaxtınız varsa axşam evime gelib, böyük emimin kitabxanasını araşdıra bilersiniz.”
- “Elbetde. Teşekkür”...
*****
- Ela, onu inandırmaq çetin olmalı. Amma bu qeder de yox, şübhe yeri qoymusunuz demeli.- deyen Yusubov kinayeli şekilde Seneme baxdı.
Senem gözlerini bezgin şekilde süzdürüb, ciddi tonda:
- Belke de. Niye o taxma saçı ve linzaları taxıb, İrina olmadız ki? Eminem size daha çox yaraşardı.
- Eminem menim danışığım daha inandırıcı olardı. Yeqin aksentle danışmısız.
- Sanki illerdir Rusiyada yaşayıram. Son bir aydı o dille danışmağa

<< 1 ... 49 50 [51] 52 53 ... 122 >>