Istemirik da. Gede bilersiz.
Senem qadının onu kobudcasına redd etmesine qarşılıq nezaketle gülümsedi. Ona göstermeye hazır saxladığı qovluqları berk sıxıb ayağa qalxdı.(Müellif: Cemile Memmedli) Arxasını döndükde zorla gizletmeye çalışdığı ümidsizlik üzünden oxunurdu. Tek başına ilk planı idi ve alınmamışdı. Otağın qapı ağzıdakı böyük ehtimalla önu ötürmeli olan xidmetçiye teref addımlamağa başladı. Birden dayanıb, ayaqqalının ucuna baxdı. yaxından baxan birisi gözlerinin nece parıldadığını göre bilerdi. Arxaya çevrilmeden, biraz vecsiz bir tonda dedi:
- Heyif. “X” nazir muavininin xanımı istemişdi, ele bildim sizde beyeneceksiz...
Heç bir addım atmamışdı ki:
- Dayan görüm, ne işiydi o dediyin? Gel birde başa sal.
Senem qametini düzeldib, üzündeki qalib gülümsemeni gizlederek arxaya döndü...
“Acgöz insanlar... Onları idare etmek çox asandır. Çünki damarlarında bele paxıllıq, hesed dolaşır. O qadının zövqden daha çox, göze soxmaq meqsedi güden geyiminden anlamalıydım. Tek bir addım qaldı, sadece tek. Ha ha, sensizde bacara bilirik kiçik iblis! Sensiz...”
Senem artıq çoxdan öz kiçik menzilinde idi. Çarpayısının üstündeki qutu yene yerinde idi. Onu görmezden gelib yemeyini yemişdi bele. Lakin deqiqeler keçdikce bu onu daha da narahat edirdi. O qutunu açsa, artıq geri dönüşü olmadığını bilirdi, amma... Sonunda marağına qalib gele bilmeyib, qutuya yaxınlaşdı. Qara lenti çekib, kepenek düyümünü açdı. Qapağı qaldırıb kenara qoydu. Qutunun içinekileri gördüyü an qezeb qarışıq teeccüble gözlerini geniş açdı. Yumruğunu düyünleyib, dişlerinin arasında bir söyüş fısıldadı. Qutunun bir küncüne ilişdirilmiş kartı görüb, celd eline aldı.
“Meni görmek istediyini hiss etdim. Mende seni bunlar üstündeyken görmek isteyirem.”
Altında ne bir ad, ne de imza olmasa da, kimden geldiyini anlamaq çetin deyildi. Kartı ovcunda bürüşdürüb, otağın diger terefine tulladı. Qutunun qapağını celd bağlayıb, çarpayının altına iteledi. Özünü heç ne olmamış kimi aparıb, çuzanaraq

<< 1 ... 68 69 [70] 71 72 ... 122 >>