şekilde tutsa bele, çekilmesine icaze vermeyecek derece de güclü idi. Bunu anlayan Senem qaşlarını çatıb dedi:
- Sen kimsen?
Emin gülümseyib, yeniden elini tutaraq yırğalanmağa başladı. Senemin qulağına teref eyilib, pıçıltıya benzer sesle:
- Sen tap. Emin, Aleksey, Jack...daha neler. Sence hansıyam?
- Men iblis demeyi seçirem.
Sesiz bir gülüş yarandı Eminin üzünde.
- İblis ha? Men iblisemse, sen de melek olmalısan? Ey, meleklerin bedenin qüsursuz olmalıdı axı. Yeni gördüyüm qederi ile senin ki...
- Beden deyil o, ruhları qüsursuz.- esebi şekilde deyen Senem, bilerek Eminin ayağını tapdaladı.
Emin yene sessiz şekilde gülüb, Seneme teref eyildi. Ona geri çekilmeye fürset vermeden qulağını astaca dişledi. Senemin qezebden tündleşmiş gözlerine baxıb, bic-bic gülümseyerek:
- Evez-evez.- deyib, aniden ciddileşerek davam etdi:
- Menim terefime keç desem?
- En yaxındakı körpüden özünü at desem?
- Sen yanımda olsan, niye de yox?
Senem kinayeli şekilde:
- Eminem ilk meni tullayarsan. Sırf hündürlüyü ölçmek üçün yeni.
- Canım şirindi menim. Menim kimi bir düşmen istemezsen.
- Sen de menim kimi.
- Yox, isteyerm. Nifret ehtirasın diger adıdır çünk..
- Men düşmenlikden danışmıram. Sen meni öz terefinde istemirsen, çünki senin yolunu qebul etmeyeceyimi bilirsen.
Emin elini Senemin belinden sürüşdürüb, bir addım geri çekildi. Tutqun olan üzünden bir şey anlamaq mümkün deyildi, amma Senem anlayırdı...
“Biz esla eyni terefde ola bilmerik. Bunu anlamaq üçün dahi olmağa ehtiyac yoxdur. O güclüdür, ağıllıdır ve bunlara baxsaq varlıdır da. Men ise heç bir şeyi olmayan biriyem. Buna reğmen menden çekinir. Menim etrafımda olmasının sebebi ehtiras deyil. Etiraf etmeliyem ki, isteseydi çoxdan ederdi. İblis ola biler, amma qeribe cazibesi var yeni. Men ona lazım deyilem. Amma mene mecburdu. Sebebini öyrenmek bele istemirem. Sen İblissen, men ise Senem. Biz esla yan-yana bele gelmemeliyik. Niyesini bilmirem, amma bunu his edirem.Onu ilk gördüyüm

<< 1 ... 71 72 [73] 74 75 ... 122 >>