qedim Romalıların ağlına gelmişdi*, amma quldarlıqla beraber basdırdıq bu fikri. Zövqsüzlük damarlarına işlemiş sanki. Sebr ele Senem, sebr ele. Elbet biter bu işgence. Tekce kitabxa...”
Senem qadının açar topasını vecsizcı üstüne atmasından diksindi. Üstüne deyib, yere düşen topanı celd tutub, teeccüble qadına baxdı. Qadın gözlerini süzdürüb, fısıldayaraq dedi:
- Fikirlerin xoşuma geldi. Get otaqları gez görüm, başqa ne deyişiklikler ağlına gelir.
Senem sevincini gücle gizletmeye çalışıb, yüngülce başını eyerek qadını otaqda tek qoyub, çıxdı. Qapıdan çıxar-çıxmaz sevincle gülümseyib, yumruğunu sıxdı. Elindeki açar topasına nezer salıb, dehliz boyunca addımlamağa başladı. Seherden beri gözüne kesdirdiyi qapıya yaxınlaşmağa başlayırdı. Açarları inceleyib, içlerinden en az istifade olunanı seçdi. Çiyninin üstünden arxaya baxıb, açarı qapının kilidine saldı. Çetinlikle burub, qapını açdı. Tam düşündüyü kimi, bura bir kitabxana idi. Amma heç istifade edilmeyen kitabxana. Arxasınca qapını astaca örtüb, celd reflere yaxınlaşdı. Hetda kitabı tek-tek incelese de, bir şey tapa bilmirdi. Bütün kitablar meşhur, klassik kitablar idi. Hetda çoxu müzeylik olacaq qeder qedim ve qiymetli idi. Artıq 10 deqiqe keçmişdi, Senem daha çox burda qalmağın şübhe çekeceyini bilirdi. Her kitabı götürüb, telesik vereqleyirdi. Kitablardan qalxan toz nefesini tıxayıb, gözlerini yaşardırdı artıq. Sonuncu kitabı da vereqleyib, istediyi olmadığını anladıqda yere çökdü. Esebden dolan gözlerini elinin tersi ile silib, dodaqlarını çiynedi. Biraz sakitleşib, ayağa qaıxmaq isteyirdi ki, başını qaldırdıqda donub qaldı. Qarşısındakı reflerde yoxladığı bir sıra ensklopediya vardı. Dodaqlarında belli-belirsiz bir gülümseme yarandı. Celd ayağa qalxıb, sıra halındakı kitabları yere tökdü. Kitabların arxasındakını görüb, qalib gelmiş kimi gülümsedi.
“ Çox sefehem. İnsanların kitabxanalarında her zaman bolca klassik olar, heç oxumasalar bele. Yeni bizim xanım “qızılsuyuna batırılmış donuzcuq” menim

<< 1 ... 73 74 [75] 76 77 ... 122 >>