özünü bu qeder zeif hiss edirdi...
*******
Geniş ve işıqlı otağın ortasındakı qara, ezemetli masa diqqeti çekirdi. Öz iri kreslosuna eyleşmiş kişi qarşısındakı cavan oğlanı süzürdü. Mavi gözlerinin etrafında qırışlar, çoxdan ağarmağa başlamış saçlar geniş heyat tecrübesinden xeber verirdi ve bu tecrübeli adam qarşısındakı genci sınaqdan keçirirdi.
- How did you do this?(bunu nece etdin?)
- That is my job.(bu menim işimdi.)
- Can I trust you?(Sene inanana bilerem?)
- No.
- You can trust me?(Sen mene inana bilersen?)
- Never.(Esla.)
Kişi gülümsedi. Cavabların xoşuna geldiyi belli idi. Qarşısındakı genci bir daha süzüb, şübheli tonda dedi:
- Do not let disappoint me, or else...( Mene xeyalqırıqlığı yaşatma, yoxsa...)
Bayaqdan sadece quru cavablarla kifayetlenen Emin gülümsedi. Başını qaldırıb, içinde şimşekler çaxan gözlerini kişiye dikdi. İnce tehdid hiss olunan sesle dedi:
- You too.(Sen de.)
Kişinin yaşlı üzü daha da qırışdı. Baxışlarından bu son sözün xoşuna gelmediyi belli idi. Amma Başqa çaresi yox idi, qarşısındakı genc olduqca cesur idi. Masasının üstündeki cildi solmuş deftere baxıb, derinden nefes aldı. Çaresizliyini gizletmeye çalışaraq, esebi tonda dedi:
- Can exit.(çıxa bilirsen.)
Emin xefifce gülümseyib, geriye çevrildi. Otaqdan çıxdıqda tek qaılmış kişi defteri eline aldı. Dodaqlarında quru bir gülümseme olsa da, düyünlenmiş qaşları bir şeyin onu narahat etdiyini gösterirdi...
*******
1 Hefte Sonra
Açılan demir qapıların sesini eşiden Emin, celd kompyuterin ekranını qaraltdı. Ayaqları ile destek verib, tekerli kreslonu geriye iteledi. Qapının ağzındakı adi işçilerden birini görüb, vecine almayaraq yene kreslonu ileri iteledi. Qarşındakı başqa ekranı açıb, klaviaturada işlemeye başladı. İşçi ona yaxınlaşıb, eyilerek çiyni üstünden ekrana baxaraq dillendi:
- Yene işlemek evezine videolara baxırdın he?
- Yox. Bayaqdan işleyirem men.
Oğlan inanmırmış kimi başını yelleyib, dikeldi. Göz ucu etrafa baxıb,

<< 1 ... 76 77 [78] 79 80 ... 122 >>