akademiyası ve adi bir iş. Heyatım her anında mene inanmayan, bacarmayacağımı düşünen, tek başıma var ola bilmeyeceyimi deyen insanlar oldu. Hemişe onlara eksine olduğunu isbat etmeye çalışdım. Çünki men Senem idim. Gülmelidi, bu qeder lovğalandığım adım bele esl adım deyil ki. Bu işin sayesinde keçmişimi, ailemi, kimliyimi öyrene bileceyimi sanmışdım. Amma heç ne ede bilmedim. Yene... Heç olmasa esl adımı öyrenseydim... Esl adım... Ad?!”

Senem ani bir hereketle çarpayıda dikeldi. Ağlında nelerin keçdiyi belli olmasa da, parlayan gözlerindenyaxşı bir şey olduğunu anlamaq olardı.
Yusubov onu gecenin bir yarısı zirzemiye sürükleyen Seneme esebi şekilde baxırdı. Kompyuterin ekranına göz ucu baxıb, Yeniden seneme dönerek kinayeli tonda dedi:
- Ne? En son gördüyümde Emin bundan 40 yaş cavan idi.
- Gözlerin bu qeder zeif görürse eynek tax.
- Gözlerim olmayan şeyleri görmeyecek qeder yaxşı görür. Orda deyil.
Senem ofuldayaraq, kompyutere teref eyildi.(müellif: Cemile Memmedli) Klaviaturada düymelere basıb, şekli defelerle böyütdü. Bir çox ciddi geyimli adamların arxasında, görünmeyecek bir küncde bir üzün yarısı görünürdü sadece. Yusubov diqqetle şekle baxıb, bir şey anlamağa çalışdı. Amma defelerle böyüdülmüş şekilde uzaqdakı o üz o qeder bulanıq idi ki, bir şey anlamaq imkansız idi. .eklin yanındakı meqalede Azerbaycandakı xarici bir şirketden ve onun işçilerinden behs olunurdu. Yeniden Seneme baxıb, etiraz etmek istese de, fikrini deyişdirdi. Birden gözü axtarış saytındakı “uyğunluq” sayına ilişdi.Teeccüble:
- 320 milyon?! Sen 320 milyon neticeni araşdırdın? Ne axtarmışdın bele?
Senem ekrandandakı şekile diqqetle baxıb, birisini teqlid ederek fısıldadı:
- Sen tap. Emin, Aleksey, Jack...daha neler.
Birden Yusubova dönüb, emrane terzde dedi:
- Ne olursa olsun, mutleq onun yanında olmalıyam. Madam o bizden istifade etdi, birazda biz ondan faydalanaq. Bossa xeber ver, elaqelerini işe sal, mene o şirketde, düz onun burnun dibinde iş tap.
İndi:

<< 1 ... 79 80 [81] 82 83 ... 122 >>