benzer bir ifade yarandı. Barmaqlarını kreslonun desteyine döyecleyib, başını azca yuxarı qaldıraraq dedi:
- Menim de düşmeniniz olmayacağıma niye eminsiniz?
- Emin deyilem. Amma sahibine xeyanet eden it çetin tapılar.
- Mene sahib çıxmanız, sizi sahibim etmir.
Bu defe daha alçaldıcı bir gülüş...
- Edir.
Üzünde tek bir mimika terpenmese de, dişlerini qıcadı Yusubov. Tünd yaşıl gözleri bele ilk defe bu qeder solğun idi. Barmaqlarını döyeclemeyi dayandırıb, fısıltıya benzer sesle soruşdu:
- Emriniz nedir...sahib.
- O oğlanı öldür.
Yusubov celd başını qaldırıb, ne ise demek isteyirdi ki, yaşlı adamın otaqda eks-seda veren sesi onu dayandırdı:
- Onu tezlikle öldür. Amma ele et ki, ölümü ders olsun ona, o qıza ve sene...
Qarşısındakı qocanın gözlerine baxmaq bele bu emrin müzakire olunmayacağını anlamığına yetirdi. Teslim olub, sadece razılığını gözlerini yumub, açmaqla bildirdi. Geniş otağın sonundakı iri qapı açıldıqda, getmeli olduğunu anladı.(müellif: Cemile Memmedli) Ayağa qalxıb, “hazır ol”* veziyyetinde dayandı. Başını yüngülce eyib, heç ne demeden qapıya teref addımladı. Otağın her küncündeki kameralar onu izlese de, üzünde heç bir ifade yox idi. Sadece daha da tündleşmiş yaşıl gözlerinden narahatlıq hiss olunurdu...
********
- Yox, yanındakı düymeni bas.
- Sen çaşdırırsan meni. O nedi yeyirsen?!
- Takoyaki**. İsteyirsen?
Senem elini klaviaturadan çekib, bir Emine, bir de elindeki çubuğa keçirilmiş toplara baxdı. Üz-gözünü qırışdırıb, ikrahla dedi:
- İstemirem. Başımın üstünden çekilsen belke işimi göre bildim.
- Eibetde, sahibinin yanında kompyüteri hacklamağa çalışmaq çetindi yeqin.
Gözlerini ekrandan çeken Senem duruxdu. Çiyini çekib, heç ne olmamış kimi dedi:
- Sene getirdiyim kofeni içseydin bunun üçün uzun bir vaxtım olacaqdı.
Emin gülümseyib, kompyüter masasına söykendi. Senemin ciddi-cehdle dalbadal şifre yığmasını izleyirdi. Yemeyini bitirib, ellerini cibine qoydu. Başını azca aşağı eyib, fısıltıya benzer

<< 1 ... 82 83 [84] 85 86 ... 122 >>