düşmenin...
İniltiye benzer ses eşitdi... Gözlerini açmaq istese de, sanki onları yapışqanla birleşdirmişdiler. Eslinde bu üreyinden idi, çünki yene yatmaq isteyirdi... Bedeni yorğunluqdan terpenmese de, şüuru üstünde idi. Bunun normal yuxu olmadığını anlaya bilirdi. Özünü ayılmağa mecbur etmek isteyirdi. Elleri ile uzandığı yeri yoxlamaq istese de, sadece barmaqları azacıq hereket etdi. Soyuq döşeme...
“ Soyuq, sert... Amma bu keçen defeki yer deyil. Yeni bu sefer o axmağın meni öpmediyine eminem. Yoxsa öpdü? Hmm... Neyi fikirleşirem ki, elbetde yox! Yeni bu elece unudacağım bir şey deyil. Bes ne oldu? Bir deqiqe, o mene hirsliydi ve bir-birimize baxırdıq. Birden bir ses... O mene niye hirslendi ki? Yeni onu öldüreceyimi ilk defe demirdim ki, niye hirslendi? Niye... Of! Yene bütün fikrimi qarışdırır o! Yadıma düşdü... Bir ses eşitdim, vızıltıya benzer ses ve ikinci ses... Neye benzediyini bele xatırlamıram. Sadece birden yere çokdüyümü xatırlayıram ve sağ qolum...”
Senem qeyri-iradi elini sağ qoluna apardı. Ağrı hiss edib, gücle de olsa gözlerini açdı. Etrafa baxmağa macal tapmamış:
- Axir ki, ayıldın yatmış gözel.
Sesi tanısa da, ilk defe bu soyuqluğu hiss edirdi. Başını yana eyib, sesin geldiyi terefe baxdı. Emin divara söykenib, ona baxırdı. Üzündeki ifade ise, Senemin görmeye öyreşdiyi deyildi. Birden o ifadeni ne vaxt gördüyünü xatırlayıb, diksindi. Hemin gün, o adamı gözleri önünde öldürdüyü gün de eynen bu ifade vardı: Soyuq ve qaranlıq. Ondan nese soruşmağa çekinib, etrafa baxmağa çalışdı. Amma bedeni hele de yorğun idi.
- Gülle, qoluna deyen gülle sakitleşdiricidi. 5 saatdan çoxdu yatırsan ve bir müddet hereket ede bilmeyesen.
Senem yene başını ona teref çevirib, qurumuş dodaqlarını gücle terpederek:
- Bes sen niye...
- Men senin kimi deyilem. Bedenin bunlara öyreşib. Çoxdan ayılmışam.
Artıq Eminin soyuqluğu Senemi narahat etmeye başlayırdı. Üzün diger terefe çevirib, gözlerini yumdu. Deqiqeler keçdikce gücünü geri qazandığını hiss

<< 1 ... 88 89 [90] 91 92 ... 122 >>