edenleri bir heç etmeyi... Men Senem ve gücümün serhedlerini men bele bilmirem...”
*=nekrofil ölülere qarşı cinsi hezz duyan
Seher Yusubov masasındakı kağızları gözden keçirirdi. Bundan sıxılmağa başladığı hiss olunurdu. Elini atıb, işaret barmağını salaraq qalstukunu biraz genişletdi. Qapının zerble açılmasına teccüblense de, halını pozmadı. Addım sesinden kim olduğunu anlayıb, özünü sanki bütün diqqeti kağızlarda imiş kimi apardı. Masasın qarşısındakı artıq ayaqlarını yere döyeclemeye başlamışdı bele, o ise kağızlardan bir saniye bele gözünü ayırmırdı. Sonunda hemin adam otaqdan çıxdıqda ifadesiz üzünde kinaye qarışıq bir tebessüm yarandı...
Senemin qapını örtmesi ile telesik döymesi bir oldu. “girin” sözünü eşidib, içeri girdikde 10 saniye evvel üzüne bele baxmayan bu adamın, sual dolu baxışlarını ona dikdiyini görüb gülümsedi.
“ acığıma edir... acığıma edir! Bilirdi ki, menem. Ne, Rasim dayı debe uyub, topuqlu ayaqqabı geyinmeye başlamadığına göre elbetde menem! Sakitleş Senem... Körpünü keçenecen ayıya dayı, bu narsist sadist yerden bitme psikopata da insan deye bilmelisen.”
- Buyurun Senem xanım?
Senem öz dünyasından ayrılıb, Yusubova baxdı. bu sefer özüne telqin bele işe yaramamışdı. Gözleri hele de qezeb saçırdı. Lakin zorla gülümeyib, ciddi şekilde dedi:
- Adam qadını öldürüb, heyetde bastırıb. Qazması üçün adamlar gönderin.
Yusubov kreslosuna doykenib, kinayeli bir ifade ile:
- Elemi? Bes menim günlük falımda ne yazılıb?
- Bilmirem. Siz qaban ilinin, öküz bürcünden idiniz he?
- Yene yanıldınız. Öküz ili var, bürcü yox.
Senem qollarını sinesinde çarpazlayıb, gülümseyerek:
- Bağışlayın, bürclerle aram yaxşı deyil. Sadece size çox uyğun göründü.- deyib, birden ciddeleşdi:
- Xahiş edirem, heyetdeki ağacın dibini qazmaları üçün adam gönderin.
Yusubov da eyni ciddiyetle:
- Niye bunun mütleq cinayet olduğunu düşünürsünüz ki? Qadının evden qaçdığına inanmaq bu qeder çetindir?
- Bura Azerbaycandı. Burdakı her qadın ailelerindeki

<< 1 ... 8 9 [10] 11 12 ... 122 >>