çıxacaq qeder geniş açıldı. Ciyninin üstünde, qabırğanın altında, sol böründe- Demek olar ki her yerinde çapıqlar vardı. Dairevi gülle çapıqları, düz ve ya eyri formalı bıçaq yaraları. Suaı dolu baxışlarını Emine zilledikde, o sadece “köhne sevgililerimden xatireler” deyib, üzünü çevirmekle kifayetlendi. Senem bir müddet onun üzüne baxsa da, celd özüne gelib helede qan sızan yara ile meşğul oldu. Eslinde o qederde qorxuducu görünmürdü. Olduqca kiçik bir delik idi. Amma içeride qalmış güllenin mtal parıltısını görmek olurdu. En pisi ise, gülle tam üreyin yaxınlığında idi. Senem dodaqlarını çeyneyib, dişlerinin arasında fısıldadı:
- 22 kalibr.*
- O, bax bununla vuranı tapmaq asan olacaq. Sadece bu kalibrle işleyen silahları-yeni dünyadakı silahların 30%-ini ve bunu işleden milyonlarla insanı sorğulamaq yeter.
Emin danışarken, Senem çoxdan paltarının qolunu cırıb yarasına sıxmışdı. Onun sözünü bitirmesi ile, daha çox sıxıb, eyni kinaye ile dedi:
- Ya de sen geberdikden sonra gülleni leşinden çıxarıb, yiv izlerini* yoxlayarıq.
Emin ağrıdan qaşlarını azacıq çatsa da, bunu bildirmeyib:
- Elbetde. Amma evvel burdan çıx görüm xanım “S”.
Bu heqiqeten de imkansız görünürdü. Onları bura salanın, gelib xilas etmesini gözlemek ise axmaqlıq olardı. Senem çaresizlile gözleri ile yeniden etrafı inceledi. Amma Yeni bir şey yox idi-kip bağlandığı hiss olunan demir qapı tek çıxış idi. Eli ile yaranı sıxmağa davam edib, pıçıldadı:
- Meni yuxarı qaldıra bilsen, belke nefeslikden...
- Mümkün deyil, çox dardı.
- Men de yarım dünya deyilem.
Emin onu baxışlarını yerden qaldırıb, onu süzdü. Başqa yolları olmadığını bilirdi, amma ordan çıxmaq...
- Çox elleşsen qabırğaların sına biler.
- Mende ondan çox var.
Senemin gözlerindeki qetiyyeti gören Emin gülümsedi.
- Yaxşı. En azından onlar böyük olmadığından çox ağrıtmayacaq.
Senem ilk önce ne dediyini anlamasa da, qeyri-iradi başını eyib, Eminin baxdığı yere baxdı. Celd qezeble başını qaldırdıqda, Emin artıq

<< 1 ... 90 91 [92] 93 94 ... 122 >>