itaətini əmr edərsə, bu itaət bütün müsəlmanlara vacib olur. Bu şəxsin itaəti Peyğəmbərin (s) itaəti və bilavasitə Allah-taalanın itaəti sayılır. Biz gələcək bəhslərimizdə isbat edəcəyik ki, Allahın Rəsulu bütün müsəlmanlara özündən sonra Әli (ə)-a itaət etməyi vacib buyurmuşdur.Dem əli, əgər Әli (ə)-ın itaəti Peyğəmbərin (s) əmri və göstərişidirsə, onun ardıcılı (şiə) olmaq Peyğəmbər (s) itaətindən kənara çıxmaq deyildir.2. Şiə sözünün həzrət Peyğəmbərdən (s) sonra qondarılması həqiqətə uyğun deyildir. Bu söz hətta Qur᾿ani-Kərimdə də işlədilmiş, insanların bə᾿ziləri digərlərinin şiəsi adlandırılmışdı r. «Saffat» surəsinin 83-cü ayəsində İbrahim peyğəmbər (ə) Nuh peyğəmbərin (ə) şiəsi kimi təqdim olunur:«Onun (Nuh) şiələrindən biri İbrahim idi».Şiə sözü Peyğəmbərin (s) zamanında da işlədilmiş, bu barədə yüzlərlə hədis və rəvayətlər nəql olunmuşdur.Böyü k əhli-sünnə alimi, hədisşünas Hafiz Әbu-nəim İsfahani mö᾿təbər sənədlərlə İbni Abbasdan nəql edir:«Bəyyinə surəsinin 7-ci ayəsi nazil olduqdan sonra:“İman gətirib saleh əməl edənlər ən yaxşı məxluqdurlar. Onların mükafatı Rəbblərinin hüzurunda altından çaylar axan cənnət bağlarıdır. Onlar əbədi olaraq bu bağlarda qalarlar. Allah onlardan, onlar da Allahdan razıdırlar”.Pey ğəmbər (s) Әli (ə)-a üzünü tutaraq buyurdu:Ya Әli, onlar sən və sənin şiələrindir. Qiyamət günü sən və sənin şiələrin Allahdan razı, Allah da sizdən razı olar.»Həmçinin bu mö᾿təbər hədis aşağıdakı əhli-sünnə kitablarında yazılmışdır:1. Mənaqib ‒ Әbul- müəyyəd ibni Әhməd Xarəzmi;2. Şəvahidut- tənzi l fi qəvaidit-təfsil ‒ Hakim Әbul-Qasim Ubeydullah ibni Әbdullah Әl-Həskani;3. Kifayətut-talib ‒ Məhəmməd ibni Yusif Gənci;4. Təzkirətu xəvassil- ümmə fi mə᾿rifətil ümmə ‒ Sibt ibni Cuzi.5. Durrul-mənsur fi kitabillahil-mə ’sur ‒ Cəlaləddin Siyuti;6. Səvaiq ‒ İbni Həcər;7. Nihayə ‒ İbni Әsir;8. Cəvahirul-əqdəy n ‒ Әllamə Səmhudi;9. Füsulul-mühimmə ‒ Nurəddin Әli ibni Məhəmməd ibni Әhməd Maliki.Әhli-sün nə raviləri (hədisşünaslar) Seyyid Әli Həmdani