Mekkede bir qari yawayirdi. Onun Peygemberi gormeye gozu yox idi. Her gun Muhemmed (s) bu qarinin evinin yanindan kecmeli olurdu. Qari gun erzinde topladigi bir qalaq zibili ikinci mertebeden onun bawina tokurdu. Muhemmed (s) bir defe de olsun bawini qaldirib qariya gulden agir bir soz dememiwdi.
Bir gun qari xestelenib yataga duwdu. Xesteliyi ele widdetliydi ki,yerinden dura bilmirdi.Hemin gun Muhemmed(s) evin qabagindan kecende bawina zibil token olmadi ve bu Peygemberi cox teeccublendirdi.
<Cox ola bilsin ki, qari xestelenib>,--Muhemmed(s) duwundu ve qadinin ehvalini oyrenmek ucun yuxari qalxdi.Onu gorende qari berk qorxdu.Ele bildiki, Muhemmed (s) onu doyub,soyecek.Bilende ki,Peygember onu yoxlamaga gelib kovrelib agladi.
<Sen ne yaxwi adamsan!>
Muhemmed(s)-in xeyirxahligindan riqqete gelmiw qari ele ordaca ona iman getirdi:-Men sene pislik etmiwem amma Sen meni yoxlamaga gelmisen,Senin dinini qebul edirem oz heyat yolunu mene oyret>.
"Girdiyin her eve Allahdan xeyir-bereket dile,--Peygember oz ardicillarina soyleyirdi. --- Esselam-eleykum demeyi unutma. bu sozun menasi "Amanda olasan" demekdi. cunki, dunyada en gozel wey emin-amanliqdir>.